:: بزرگداشت زندگی، نکوداشت روایت شخصی
:: حقیقت امری خانوادگی است
:: حق متفاوت بودن حق پایه و عام است و استثنا هم ندارد
:: یک روز به یاد ماندنی برای ایرانیان
:: منطق الطیر رسانه های خرد
:: رسانه ای که درماندگی را پس می زند
:: تاریخ با هیجان ساخته می شود
:: برای اینکه ایران خانه خوبان شود
:: نگرانی، تاثر، خوشحالی
:: بعضی از این چهره ها بیش از 10 هزار دلار کمک کرده اند
:: بگو مگو با نیکان
:: مناظره در باره مناظره
:: رسانه و ضدرسانه در ترور
:: انکار قتل بدتر از قتل است
:: یک روز شرم آور در روزنامه نویسی ایران
:: چرا بی بی سی کافی نیست؟
:: اندیشه و هنر جنبش
:: به توپ بستن اعتماد ملی
:: جنبش همان رسانه است
:: پیدا کردن نقطه تعادل در بیطرفی
:: باستان شناسی خبر 18.5 میلیارد دلاری
:: رسانه ملی-همگانی نه لنینی
:: جنبش رسانه خود را می خواهد
:: عدم خشونت يعنی طرد اوباشيگری، حزب الله بازی و کيهان نويسی
:: بی بی سی را بی اعتبار نکنیم
 
 
گفتگویی ویدئویی با آموزشکده توانا در باره زندگی و کنشگری  |:|   شهرآشوبی رسانه ای راه مبارزه با جمهوری اسلامی نیست  |:|   بخارا؛ رسانه نجبای ایرانی  |:|   توئیت هایی که می تواند شما را از کار بیندازد  |:|   واژه نامه کوچک مهاجرت، تبعید و آوارگی  |:|   فروغ در بریندیزی؛ برای ساخت فیلم کوتاه  |:|   قفل ارسطو، کلید حافظ، و ایمان آشوری  |:|   جامعه کلنگی یا ضعف تئوری تاریخی؟  |:|   رسانه، مرکز و پیرامون، وحدت و کثرت  |:|   تاریخ شفاهی رسانه: گفتگو با مهدی جامی  |:|   [بايگانیِ لينکدونی]
 
 
 
 

حلقه ملکوت
دفتر زمانه
سايت فيلم چرخ و فلک
خدا و انسان در گودر، لندن: اچ اند اس مدیا، 2011
ادب پهلوانی، تاریخ ادب دیرینه ایرانی از زرتشت تا اشکانیان، تهران: ققنوس، 1388
منطق الطیر رسانه های خرد
انشاالله طبقه متوسط را به خاک خواهیم سپرد
چرا استیو جابز ایرانی نبود؟
به سوی ضد-انقلاب آینده
در باره شریعت و عقلانیت
وبلاگ ایرانی: 60 هزار سردبیر
هند در هویت ایرانی
شبهای موسیقی در ریگستان سمرقند - ویدئو و عکس
از شهر خدا تا شهر دنیا
شراب نیشابور
سکس، جنسیت و عشق در ایران
زندگی خصوصی و عرصه عمومی، سوی ناگفته زندگی ایرانی
ورقی چند از تاریخ گل و گلفروشی در ایران
سیمین و شعر طلایی اش
کارت پستالهایی از تاجیکستان
سمرقند
فرهنگ تاجيک
چهره های فرهنگ تاجيک
تاجيکان از چشم دوربين
بهشت تقسيم شده
مثل نان سمرقندی
از سمرقند تا دوشنبه
هويت تاجيکی
لينکستان تاريخ ايران
Wong Kar Wai
HAWCA
Alan Sokal
Davlatmand and Whirling Tajik Dancers
The Prokudin-Gorskii Photographic Records
آرزو بر باد - پی‌دی‌اف
 




 
February 5, 2015  
سکس و رسانه، جلب کلیک یا پوپولیسم؟  
 
چند سالی است که گرایشی در میان رسانه های فارسی پیدا شده است که به خبرهای عامه پسند بپردازند. پیشتاز این دست رسانه ها سایت خودنویس است. اما  امروز دست کم دو سایت دیگر وجود دارند که برخی جنبه های اخبار عامه پسند را شاخص اصلی سبک خود قرار داده اند یعنی توجه به خبرهای سکسی. این دو سایت ایران وایر و تقاطع اند و با فاصله ای از آنها دویچه وله به عنوان سایت چهارم. 

من هم در جلسه رونمایی طرح خودنویس حضور داشته ام و آن را تحسین کردم و هم در برنامه ریزی اولیه تقاطع و ایران وایر مشارکت داشته ام گرچه بعدا از آنها جدا شده ام. جدا شدن من از تقاطع پیش از رونمایی سایت بود و جدا شدن من از ایران وایر یک سالی پس از رونمایی آن. و حالا این دو سایت پیشتاز خبرهای سکس و تجارت سکس و هر موضوع مرتبط با آن اند. 

روز اولی که من طرح تقاطع را دیدم کمی آشفته بود ولی می خواست چیزی شبیه به بالاترین باشد با روایتی تازه. طرح را نقد کردم و یک دوبار دیگر هم در جریان توسعه طرح قرار گرفتم و بعد ارتباط ام با اسپانسر آن قطع شد اما وقتی سایت رونمایی شد حیرت کردم از فاصله بسیاری که از طرح اولیه گرفته بود که می خواست در جهت یک رسانه شهروندی گام بردارد.

در مقابل، روز اولی که طرح ایران وایر را دیدم آن را طرحی شسته رفته و سنجیده یافتم که می خواهد بین خوبی های خودنویس و بالاترین و ارزشهای شهروندمدار رادیو زمانه جمع بزند. واقعا روز خوبی بود. احساس کردم زمانه سنتی را پایه گذاشته که حال دارد به یک مرحله بالاتر ارتقا پیدا می کند. فکر کردم با کمک تیمی از بهترین روزنامه نگاران آنلاین، حرفه ای و شهروندی، ایران وایر به پلتفرمی عالی تبدیل خواهد شد. 

ولی نه ماه بعد ظاهرا بار اصلی ایران وایر زمین گذاشته شد. نه فقط آن طرح اولیه بتدریج کنار رفته بود یا معطل مانده بود که عوامل تازه ای در جهت عوام پسندی وارد کار شده بود بدون کوچکترین مشورت با تیم که من یکی از اعضای اصلی آن بودم. شش ماهی دندان روی جگر گذاشتم و سپس بیرون زدم چون نقد و بحث من هم دیگر به جایی نرسید. 

من مخالف کار رسانه ای پرطرفدار نیستم و فکر می کنم تهیه خوراک رسانه برای عامه مردم کاری ارزشمند است اگر به معیارهای حرفه ای همچنان پایبند باشد. اما این را نمی فهمم که کسانی مدعی شوند چون می خواهند کار عامه پسند کنند نمی توانند موازین روزنامه نگاری و رسانه پردازی را رعایت کنند و این موازین ظاهرا نخبه پسند است. چنین نیست. بدون اینکه وارد بحث نظری شوم کافی است به شبکه من و تو اشاره کنم. شبکه ای که برنامه هایش عامه پسند است اما تلاش می کند اصول حرفه ای را همه جا رعایت کند. عامه پسندی بی پروا چیزی است که باید آن را توده گرایی و پوپولیسم نامید.

همینطور است مساله سکس. توجه به سکس مثل هر پدیده دیگر اجتماعی و انسانی بخشی از کار رسانه است. بخشی از فرهنگ روزمره است. من هیچ مانعی برای بحث از آن به صورت رسانه ای ندارم و نمی بینم. اما وقتی رسانه های مختلف آنلاین و غیرآنلاین را می بینم که مساله خبرهای سکس را خارج از شیوه متعارف و رسانه ای مطرح می کنند نگران می شوم. دوستی که در دنیای عرب زبان کار می کند می گفت اینجا هم برخی رسانه ها گرایش های خاصی به این نوع خبرها پیدا کرده اند و از النهار مثال می آورد و نیز از راشا تودی نسخه عربی. آیا مساله فقط جذب مخاطب است؟ جلب کلیک است؟ من نگران ام که این گرایش به پوپولیسم ناشی از انحراف و خطای فاحش سردبیری و رها دیدن خود از قانون (به معنایی که اینجا توضیح داده ام) یا دستور کار خاصی از طرف منابع مالی این رسانه ها باشد.

اگر مطبوعات بعد از کودتای 28 مرداد را مطالعه کنید می بینید یکباره بازار رسانه ای و مثلا بسیاری از مجلات به سوی سکس گرایش پیدا کرده اند یا گرایش داده شده اند. چیزی که فروغ فرخزاد در شعرش آن را بخوبی یاد کرده است. و چهره وقیح فواحش با هاله مقدس نورانی! تا سالها این گرایش ادامه داشته است طوری که وقتی امروز برخی از آن مجلات را ورق می زنیم عرق شرم بر پیشانی مان می نشیند از دریدگی آنها و البته از زن ستیزی بی پروای آنها. اما دستورکاری که دنبال می شده برایش زن ستیزی اصولا مطرح نبوده است.  نگرش ابزاری صرف بر آن حاکم بوده و پیشبرد یک دستور کار سیاسی معین. 

ممکن است ما نتوانیم انحراف مسیر این رسانه ها را تصحیح کنیم یا دستور کار آنها را تغییر بدهیم. اما این هم دور از شان ما ست که در نقش گول خواران بزرگوار رفتار کنیم و بگذاریم آنها هر جا خواستند ما را با خود ببرند و هر بار سوال کردیم بگویند مردم می خواهند! جوانان می خواهند! نباید عقل مان را دست آدمهایی بدهیم که معلوم نیست عقل شان چرا از زیر ناف شان بالاتر نمی آید. کمترین چیزی که باید به آن ملتزم باشیم این است که در عصر رسانه های نوین با چشم باز ببینیم که دور و بر مان چه می گذرد و هوشیاری پیشه کنیم. بر سرنوشت خودمان حاکم باشیم آن را به دست این و آن رها نکنیم. مراقب رسانه ها باشیم. کار دیدبانی را فردی و گروهی دنبال کنیم. هم بر رسانه های بزرگ و سیاست هایشان و هم بر رسانه هایی که شهروندی بودن را مایه گزارشهای سست و بی پایه خود کرده اند و اینطوررفتار و تبلیغ می کنند که گویی شهروندان گرسنه سکس اند و آنها رستوران های رایگان. 

یک مراقبت اساسی در این زمینه شناخت عناصر نفرت پراکنی است که متاسفانه بسادگی در میان مردم ما که سواد رسانه ای چندانی نداشته باشند نفوذ می کند و سخت موجب نگرانی است. یکی از راههای شناخته شده در نفرت پراکنی استفاده از خبرها و گفتارهای سکسی است. این موضوع نیازمند بحث جدی و همه جانبه است اما برای این یادداشت کوتاه فقط خواننده را توجه می دهم به مشابهتی بین روش مداحان آخرالزمانی و این رسانه های مثلا شهروندی. برخی از این مداحان در جلسات خصوصی زشت ترین تعابیر سکسی را در باره مخالفان سیاسی و عقیدتی خود به کار می برند تا نفرت پراکنی را در ساندویچ سکس پیچیده باشند. نمونه شاخص بیرونی اش عمرسوزان است که ترکیبی از خشونت و سکس و نفرت پراکنی است. دهها شاهد از گفتارهای آنها نیز می توان استخراج کرد که حاوی اشاره های جنسی و سکسی است برای تخریب مخالفان. از نظر من رسانه های توده گرا یا پوپولیست هم دقیقا از همین روش استفاده می کنند. برای آنها مساله اصلی جلب کلیک نیست. نفرتی است که خواسته یا ناخواسته می پراکنند. 

توده گرایی صورتی خشونت آمیز از دموکراسی است. اگر پایه دموکراسی توجه به مردم و خلق باشد این توجه تنها در چارچوب عقلانیت و حاکمیت قانون معنا دارد. رسانه های توده گرا روایتی بی قانون و ضدعقل از گرایش به توده نشان می دهند. بنابرین ابزار مناسبی برای تحریف پیام و رواج خشونت و پیشبرد دستور کارهای چه بسا پنهان سیاسی اند. 

-----------------
روشنگری: برخی دوستان خوب من در این رسانه ها کار می کنند. برخی گزارشها و مطالب خوب هم در آنها منتشر می شود. تحلیل من متوجه سمت و سوی شاخص آنها ست. کاش کار خوب دوستان شاخص این رسانه ها باشد و بشود. اما وضع عمومی فعلی آنها نگران کننده است. ناچار نقد باید کرد تا اگر عمدی در کار نیست کار خود را بازنگری کنند.


Send to    Friend's Email:
Your Email : 
 
آدرس دنبالک اين نوشته
http://www.malakut.org/cgi-bin/mt33/donbalak.cgi/6422
نقد و نظر

سلام.
شاید قصد خیر دارند،‌اینجوری:
http://s4.picofile.com/file/8175094342/sex_.jpg
شرکت در بازی وبلاگی نیز مستحبّ مؤکّد است،‌ بنا بر اقوی.

Posted by: ایماگر at March 5, 2015 3:19 PM



استاد، این دیگر مشکل شماست که دموکراسی را اخلاقی-اسلامی می‌بینید. بخشی از دموکراسی آزادی‌های اجتماعی و احترام به سبک‌های مختلف زندگی است. در ضمن هر وقت این وب‌سایت‌ها یک دهم بودجه‌ی سی.ان.ان را داشتند می‌توانید انتظار داشته باشید که در همان سطح هم مطلب تولید کنند.
---------------
دوست عزیز اشتباه شما این است که فکر می کنید بودجه و پول رسانه می سازد! اگر اینطور بود صدای آمریکا هم سی ان ان می شد. یا صدا و سیما هم سی ان ان می شد. اینها که مشکل بودجه ندارند. اما مشکلی دارند که سایتهای کم بودجه ای مثل تقاطع هم با آن مشترک اند. نکته این است. - م.ج

Posted by: امیر at February 12, 2015 12:36 AM



مطلب جالبی بود. به نظرم اما اگر به دویچه وله فارسی اشاره کردید به بی بی سی فارسی هم باید اشاره میکردید که گاهی اخبار بسیار عوامانه ای در میان اخبار مهم قرار میدهد. مثلن همین دیروز پرخواننده ترین مطلبش این بود که رئیس سابق بانک جهانی گفته من فقط در نمیدونم چند سکس پارتی شرکت کردم یا هفته پیش خبر سومش بود پیروزی شگفت آور تیم هاکی داخل سالن! ایران و قس علیهذا و متاسفانه بی بی سی هم که اصلا انتقادپذیر نیست

-------------
بی بی سی هم مدتی این رویه را آزمون کرد و ظاهرا کنار گذاشته است یا دست کم فعال دنبال نمی کند. - م.ج

Posted by: Mehdi at February 11, 2015 7:54 PM



استاد، لطفا تکلیف رسانه‌هایی مثل فاکس‌نیوز، سی.ان.ان، ان.بی.سی و ده‌ها رسانه‌ی دیگر را هم برای ما مشخص کنید. این‌ها هم پوپولیست و آماتور و غیرحرفه‌ای و مروج خشونت و... هستند؟

چند تا لینک می‌گذارم، حکم شرعی روزنامه‌نگاری‌اش را شما صادر کنید.

http://www.foxnews.com/entertainment/2015/02/06/real-first-plus-sized-sports-illustrated-model-is-robyn-lawley/

http://www.today.com/popculture/kate-upton-i-wish-i-had-smaller-boobs-2D79527874

http://www.cnn.com/videos/showbiz/2012/05/17/celebrities-say-what-5-17-12.cnn

---------------
اینها را در بحث آقای اعتمادی با خانم نسرین افضلی در فیسبوک دیده ام. نکته اساسی اش این است که سی ان ان و دیگران بودجه برای ترویج دموکراسی نمی گیرند و خرج سکس کنند. هر وقت تقاطع و ایران وایر و امثالهم از جیب خودشان یا سرمایه گذارغیردولتی و خصوصی خرج کردند از شمول بحث جاری بیرون می روند. اما تا زمانی که قرار است از بودجه های دموکراسی استفاده کنند این روش هزینه کردن خطا ست و چه بسا غش در کار آوردن در گزارش به نهادهای تامین کننده مالی. دیگر اینکه هر وقت این دوستان باقی صفات حرفه ای سی ان ان را پیدا کردند می توانند از این فعالیتهای سی ان ان هم الگوبرداری کنند! چرا سی ان ان فقط برای این دست مطالب الگوی این دوستان است؟ - م.ج

Posted by: امیر at February 7, 2015 2:14 PM



فکر کنم کمی مرتکب کم‌انصافی شده‌اید، ایران وایر و تقاطع و دویچه‌وله به گرد همان رادیو زمانه هلند هم نمی رسند که بخش همجنس‌بازی قسمت رسمی روی سایت آن شده. البته می‌فهمم چون خودتان آن رسانه را می‌گرداندید نباید اعتراضی کنید. ولی دویچه وله و دیگر رسانه‌هایی که نام بردید در مقابل بخش همجنس‌بازی و دگرباش زمانه ادعایی نمی‌توانند داشته باشند. حتی شنیدم که خود هجنسگراها آن صفحه را می گردانند اما لازم نیست عرق شرم روی پیشانی کسی بنشانیم.

----------------
بی انصافی نیست. اگر خطایی از من هم سر زده باشد موجب اغماض از خطای دیگران نیست. اما زمانه در میان دهها موضوع به مساله جنس و سکس و آموزشهای جنسی توجه داشت. نه به صورت زرد و برای دنباله روی از پسند عامه. از نظر فکت هم ایجاد صفحه دگربان به دوره بعد از مدیریت من بر می گردد. بنابرین اگر هنری بوده یا عیبی متوجه من نخواهد بود. ضمنا بحث رسانه ای غیر از بحث رویکرد جنسی این و آن است. بنابرین اگر از سخن من مخالفت با رویکرد جنسی افراد را استنباط کنید خطا ست. - م.ج

Posted by: محسن at February 5, 2015 8:55 PM


نظر دهيد









اطلاعات به خاطر سپرده شود؟









 
پيوند  
دنبالک 0
نقد و نظر 5
چاپ کن
بفرست