قلمدون [16]
مفهوم‌ها [71]
مفهوم‌ها 2 [25]
ما و آمريکا [36]
مانيفست ايرانی وبلاگ [49]
نقد و نظر [70]
همسايگان [13]
هويت ايرانی [35]
هویت ما ایرانی ها [23]
و مثلا شرح حال [42]
کلمات [25]
کارگاه نشانه شناسی [22]
گنجی و کلمات [14]
پرونده تئو ون گوک [7]
پرونده رياکاری، هرزنويسی و وبلاگ [10]
آنها که می‌شناسم [50]
آسيای ميانه [18]
انتخابات 84 [24]
انتخابات 88 [40]
ايران [81]
ايرانشناخت [19]
اجتماعيات [63]
اروپا [39]
از خامه‌ ديگران [39]
بوطيقا [16]
تک‌گويی [13]
تاریخ فردا [8]
جن نامه يا سيبستون [2]
جنبش 22 خرداد [47]
دين [40]
دین جمهوری و دین استبداد [27]
داستان زمانه [17]
روشنفکران [35]
رسانه [57]
زبان [26]
سفر نوشته [42]
سنت و مدرنيسم [23]
سينما [18]
سياست [61]
سيبستانه [2]
سیاست 2 [22]
شهرانديشی [11]
شعرها [26]
عکس [46]
 
 
April 2016 | February 2016 | November 2015 | October 2015 | September 2015 | June 2015 | May 2015 | April 2015 | March 2015 | February 2015 | October 2014 | June 2014 | May 2014 | April 2014 | February 2014 | December 2013 | November 2013 | October 2013 | August 2013 | July 2013 | June 2013 | April 2013 | March 2013 | February 2013 | January 2013 | December 2012 | November 2012 | October 2012 | September 2012 | August 2012 | July 2012 | June 2012 | May 2012 | April 2012 | March 2012 | February 2012 | January 2012 | December 2011 | November 2011 | October 2011 | September 2011 | August 2011 | July 2011 | June 2011 | May 2011 | March 2011 | February 2011 | January 2011 | December 2010 | November 2010 | October 2010 | September 2010 | August 2010 | July 2010 | June 2010 | May 2010 | April 2010 | March 2010 | February 2010 | January 2010 | December 2009 | November 2009 | October 2009 | September 2009 | August 2009 | July 2009 | June 2009 | May 2009 | April 2009 | March 2009 | February 2009 | January 2009 | December 2008 | November 2008 | October 2008 | September 2008 | August 2008 | July 2008 | June 2008 | April 2008 | March 2008 | February 2008 | January 2008 | December 2007 | November 2007 | October 2007 | September 2007 | August 2007 | July 2007 | June 2007 | May 2007 | April 2007 | March 2007 | February 2007 | January 2007 | December 2006 | November 2006 | October 2006 | September 2006 | August 2006 | July 2006 | June 2006 | May 2006 | April 2006 | March 2006 | February 2006 | January 2006 | December 2005 | November 2005 | October 2005 | September 2005 | August 2005 | July 2005 | June 2005 | May 2005 | April 2005 | March 2005 | February 2005 | January 2005 | December 2004 | November 2004 | October 2004 | September 2004 | August 2004 | July 2004 | June 2004 | May 2004 | April 2004 | March 2004 | February 2004 | January 2004 | December 2003 | November 2003 | October 2003 | September 2003 | August 2003 | July 2003 | June 2003 | May 2003 | |مطالبِ پيشين - بايگانی ماهانه
مطالبِ پيشين - بايگانی روزانه
بايگانیِ عناوين پيشين
 
 




February 28, 2013  
اقاریر؛ در حدیت شناسی نظام مقدس  
 
فکر می کنم یکی از مسائل مهمه در شناخت نظام مقدسه همانا دقیق شدن در زبان این نظام است و کلیدواژه هایش. اقرار و اقاریر یکی از آنها ست. از کلیدواژه هایی که این نظام را می توان با آن شناخت. در فکر آن ام که این زبان را کمی سبک سنگین کنم و بفهمم که رمزهایش چیست نه فقط به این قصد که شناخت بهتری از نظام پیدا کنیم که به این خاطر هم که از زبان نظام فاصله بگیریم! بسیاری از ما آلوده به این زبان ایم. از همان منطق استفاده می کنیم. جدا شدن از نظام جدا شدن از این منطق است. یادداشت زیر در بی بی سی فارسی منتشر شده است:

نظام جمهوری اسلامی در حبس مخالفان و منتقدان اش یک استراتژی اساسی دارد: از آنها اقرار بگیرد. چنانکه در تازه ترین موج بازداشت روزنامه نگاران بیانیه های دادستانی حاکی از تکیه مجدد و همیشگی به چیزی است که «اقاریر» خوانده می شود.

در این یادداشت می کوشم روشن کنم چرا اقرار اینقدر برای نظام اسلامی مهم است که حتی به زور و دروغ هم که شده آن را از زندانی طلب می کند. به دلیل اینکه نظام حبس برای پایداری نظام اهمیت فوق العاده دارد نگاه من یافتن پیوندی بین ساختار فکری نظام و گفتار نظام برای توجیه حبس است.

علم حدیث سیاسی

نظام اسلامی متکی به دانش و بینش روحانیون است. دستگاه قضا و قانون و مجازات این نظام هم کاملا در اختیار روحانی ها از مدارج پایین تا مدارج استادی و اجتهاد است. بنابرین باید قرینه ای بین گفتار حبس و گفتار سیاسی و دینی اش وجود داشته باشد. این قرینه را می توان در علم حدیث نشان داد.

سرمایه فکری روحانی حدیث است سرمایه دادستانی هم حدیث است. حدیت روحانی برای مدیریت و سیاست به حسب ادعا به معصوم می رسد و حدیث همان روحانی برای حبس و مجازات به حسب ادعا به مشتی یاغی و باغی و طاغی. روحانی خود را نماینده معصوم می داند. حدیث خود را متصل به سخن معصوم می شمارد. ناچار هر حرف و حدیث دیگری یا باید او را تایید کند یا گوینده را در مقام طغیانگر نشان دهد.

نظام حرافی

نظام مقدس به نحو حیرت آوری نظام حرافی است. به زبان دیگر، چون سرمایه روحانی حرف است و روحانی ها امروزه همه جا هستند و کارشان حرف زدن است مجموعه عظیمی از حرف و سخن تولید می شود که فضای عمومی را پر می کند. روحانی ها به دلیل شغل و نوع نگاه و منابع دانش و آموزش شان تصور می کنند حرف مساله ای بنیادین است و سخن می تواند تغییرات بزرگ ایجاد کند. این است که به جرات می توان گفت در هر روزی از روزهای پس از انقلاب که پیچ رادیویی را باز کنید یا تلویزیون تماشا کنید یا روزنامه ای را ورق بزنید یا پای سخن صاحب مقامی بنشینید بی تردید از یک دو سه تا صد «باید» می شنوید.

روحانی بایدشناس است. او رمز همه کارها را می داند. از نظر تیپ فکری تصور می کند اعلام بایدها و نبایدها تاثیر شگرفی در امور و جان ها دارد و برای اداره کارها موثرترین حربه و ترفند است. اداره کشور در سی و چهار سال گذشته کمتر تغییری در این روش داده است. به زبان دیگر رابطه «باید» و برنامه گسیخته است.

رطوریقای رهبر

رهبر نظام مظهر شاخص این نوع روش و منش است. او به پیروان خود می گوید به سخن اش بنگرند و با سخن خود سیاست را اداره می کند. مثلا وقتی روشنفکران ترور می شوند او لازم می بیند حرف بزند و در حرف، قدرتهای بیگانه و اسرائیل و سازمانهای جاسوسی را مقصر بداند. طبعا پیروان او خواه ناخواه از همین «سخن» پیروی می کنند و هر نشانه و شاهد دیگری را در نقض حرف رهبر کنار می گذارند و نادیده می گیرند سهل است تخفیف می کنند و آن را سست نشان می دهند و به نیروی تمام برای به کرسی نشاندن حرف رهبر می کوشند.

به دلیل قدرت امنیتی و مالی و فشار دستگاه سیاسی برای مرکزیت دادن به حرف و سخن و حدیت رهبر شبکه ای به وجود می آید از یک نظام زبانی و خبری و تحلیلی در توجیه مسائل بر اساس حرف رهبر. در اینجا دیگر اهمیتی ندارد که واقعیت ها چه می گویند. این است که بتدریج پای پیروان از زمین واقعیت کنده می شود و فضا از توجیهات عجیب و غریب پر می شود.

برای خواندن باقی مطلب به این صفحه مراجعه کنید

 
پيوند  
دنبالک 0
نقد و نظر 0
چاپ کن
بفرست