:: سالگرد بی سرور زمانه
:: مدیریت زمانه: بوروکراتیک یا پست-بوروکراتیک؟
:: باز هم از زمانه
:: But my smile still stays on
:: دموکراسی سرهنگی
:: در فضایل چموشی
:: بیگانه با زمانه
:: عشق عمومی
:: چشم بدت دور ای بدیع شمایل
::  سوء تفاهم های پایدار
:: جستجو در معنای زمانه
:: زمانه حسينی
:: در باره لات بازی و ساير قضايا
:: آزمايش می کنيم: يک، دو، سه
:: دلگرمی های زمانه
:: از بی بی سی تا زمانه
 
 
گفتگویی ویدئویی با آموزشکده توانا در باره زندگی و کنشگری  |:|   شهرآشوبی رسانه ای راه مبارزه با جمهوری اسلامی نیست  |:|   بخارا؛ رسانه نجبای ایرانی  |:|   توئیت هایی که می تواند شما را از کار بیندازد  |:|   واژه نامه کوچک مهاجرت، تبعید و آوارگی  |:|   فروغ در بریندیزی؛ برای ساخت فیلم کوتاه  |:|   قفل ارسطو، کلید حافظ، و ایمان آشوری  |:|   جامعه کلنگی یا ضعف تئوری تاریخی؟  |:|   رسانه، مرکز و پیرامون، وحدت و کثرت  |:|   تاریخ شفاهی رسانه: گفتگو با مهدی جامی  |:|   [بايگانیِ لينکدونی]
 
 
 
 

حلقه ملکوت
دفتر زمانه
سايت فيلم چرخ و فلک
خدا و انسان در گودر، لندن: اچ اند اس مدیا، 2011
ادب پهلوانی، تاریخ ادب دیرینه ایرانی از زرتشت تا اشکانیان، تهران: ققنوس، 1388
منطق الطیر رسانه های خرد
انشاالله طبقه متوسط را به خاک خواهیم سپرد
چرا استیو جابز ایرانی نبود؟
به سوی ضد-انقلاب آینده
در باره شریعت و عقلانیت
وبلاگ ایرانی: 60 هزار سردبیر
هند در هویت ایرانی
شبهای موسیقی در ریگستان سمرقند - ویدئو و عکس
از شهر خدا تا شهر دنیا
شراب نیشابور
سکس، جنسیت و عشق در ایران
زندگی خصوصی و عرصه عمومی، سوی ناگفته زندگی ایرانی
ورقی چند از تاریخ گل و گلفروشی در ایران
سیمین و شعر طلایی اش
کارت پستالهایی از تاجیکستان
سمرقند
فرهنگ تاجيک
چهره های فرهنگ تاجيک
تاجيکان از چشم دوربين
بهشت تقسيم شده
مثل نان سمرقندی
از سمرقند تا دوشنبه
هويت تاجيکی
لينکستان تاريخ ايران
Wong Kar Wai
HAWCA
Alan Sokal
Davlatmand and Whirling Tajik Dancers
The Prokudin-Gorskii Photographic Records
آرزو بر باد - پی‌دی‌اف
 




 
August 5, 2006  
حرفی از جنس زمان  
 
من اهل از زير جواب در رفتن نيستم ولی واقعا بعضی ها را نمی فهمم که همه چيز را عوضی می فهمند! يک از اهالی وبلاگستان چسبيده است به اين حرف کهنه که چرا اين کار را «داده اند» به فلانی و اين فلانی پيرو آل احمد و شريعتی است و چنين و چنان است. من برای اينکه خشت اول کج گذاشته نشده باشد بايد به اين همسايه وبلاگی بگويم آخر «داده اند» يعنی چه؟ روند انتخاب مدير برای زمانه هيچ پنهان نبوده است. ايشان هم مثل من می توانسته است برای اين کار نامزد شود و روندهای معمول مانند مصاحبه و ارائه طرح و مانند اينها را طی کند چنانکه گويا 60-70 نفر ديگر کرده بوده اند. اينکه بياييم بگوييم «داده اند» متاسفانه از ذهنيتی خبر می دهد که با ذهنيت اروپايی زمين تا آسمان فاصله دارد.   

بخش دوم اعتراض اين همسايه نيز حاکی از فوبيای آشنايی است که کورانه با هر چه اندک پيوندی با مذهب دارد می ستيزد. من سر از اين دسته بندی ها در نمی آورم. برای من شريعتی و آل احمد همانقدر عزيزند که منتقد آنها داريوش آشوری مثلا. من از آدم لائيکی مثل استاد بزرگ مهرداد بهار همانقدر آموخته ام که از علامه طباطبايی که مظهر ورع و تقوا و خداترسی بود. اين حرفها و تقسيم بندی ها واقعا هنوز از عهد جنگ سرد بيرون نيامده اند. ذهنيت های ايدئولوژيک چه دوست داشته باشيم يا نداشته باشيم دوره شان به سر آمده است، رفقا! 

اينکه يک سازمان غيردولتی هلندی برای پروژه اش که چندماه زمين مانده بوده و هيچکدام از دوستان همسايه ما قادر به برداشتن آن از زمين نبوده اند کسی به نام مهدی جامی را انتخاب کند چه چيز عجيب و غريبی دارد که همسايه ما انگشت به دهان مانده است؟ فرق ما اين است که اگر همسايه مان انتخاب شده بود جايی برای مهدی جامی ها نداشت ولی مهدی جامی می گويد جا برای هر کس ايده ای تازه دارد هست. چرا به جای اينکه دستی بالا بزنيم و کمکی کنيم چوب برداشته ايم و به سر کسی می کوبيم که دست ياری به سوی ما دراز کرده است؟

زمانه پايگاه فکری مهدی جامی نيست. پايگاه فکر کسانی است که به ساختن يک رسانه مدرن می انديشند رسانه ای که به آينده می نگرد و آينده را در اختيار شهروند-روزنامه نگار می بيند. مهدی جامی صاحب زمانه نيست. مدير آن است و شانی بيش از اين برای خود قائل نيست که اين رسانه به دست بيشترين افراد ساخته شود و با بيشترين افراد مخاطبه برقرار کند و از مرزهای تنگ رسانه های تا-کنونی نسبت به مخاطب عبور کند. هنوز يک روز از کار و تمرين زمانه نگذشته است. يکی می گويد اگر موسيقی بود که اين دفتر و دستک نمی خواست. يکی از آينده هنوز-نيامده زمانه خبر می دهد. خوشحالم البته که بسياری از دوستان دلگرمی داده اند و آمادگی همکاری دارند اما متاسفم که از حرف اين همسايگان چيزی از جنس زمان نشنيدم.

برای اين همسايگان عجول و عقل کل هر کاری شروع نشده پايان اش پيداست و محکوم به شکست است! آنها عميقا گرفتار نا-اميدی اند از اينکه ايرانی بتواند کاری بسزا و در خور و انسانی و مدرن و موفق انجام دهد. پشت هر کاری دست «آنها» و از ما بهتران را می بينند. فکر می کنند پول همه کار می کند. تفاوت يک سازمان غيردولتی را با دولت درک نمی کنند. حرفهای شان بوی کهنگی می دهد. همان کليشه های هميشگی. همان «ايرونی بازی» آشنا. ايشان بهتر است بدانند زمانه گوشش بدهکار حرفهای کهنه نيست. زمانه حيثيت خود را در نوشدن مدام تعريف می کند و خصلت بنيادين اش شکستن کليشه است. من جز با ايمان به اين حيثيت چگونه می توانستم اين کار نو را آغاز کنم؟ زمانه يک فرصت است برای خلق رسانه ای نو. دست کم تلاش آزمايشگاهی برای رسيدن به آن. من عزم آن دارم که اين فرصت را هدر ندهم.

پس نوشت:
نوشته خوب و صميمانه پارسا صائبی را ديدم که شرحی نوشته است در باب ديداری که در ماه ژوئن در تورنتو داشتيم با شماری از وبلاگ نويسان. از لطف او ممنون ام و از تذکر دوستانی که می گويند بهتر است کار خود را بکنيم. در باره منابع مالی طرح هم جداگانه در زمانه خواهم نوشت. يک وبلاگ در آنجا داريم که روزانه به شرح کار و بار ما و مسائل رسانه ای خواهد پرداخت. اما اجازه دهيد بحث کنيم. بدون روشن کردن زوايای تاريک بحث به جايی که می خواهيم نمی رسيم. اين زوايای روشن کردنی فقط در کار ما نيست در نوع منطق نقد هم هست. زمانه بايد بياموزد که نقدها را پاسخ درخور گويد و منتقدان هم بايد بياموزند که برای ديدن و ارزيابی زمانه فقط يک عينک و ذره بين به کار نمی آيد. من وجود ميزانی از سوال و شبهه را طبيعی می دانم در باره يک کار جديد و حتما بايد به آنها پاسخ داد، اما آنچه غيرطبيعی است بی انصافی و پيشداوری و رقابت منفی است.  

پس نوشت 2: 
نوشته اميد جان فراستی از بر و بچه های بی بی سی نمونه خوبی از رقابت سالم است. اميد که از نويسندگان وبلاگ بی بی سی فارسی است شرح موجزی در باب زمانه نوشته است که دلگرم کننده است. نگاه حرفه ای او به زمانه مثل زدنی است و جمع کردن خصايل اصلی کار زمانه در يک يادداشت کوتاه هنر است.

Send to    Friend's Email:
Your Email : 
 
آدرس دنبالک اين نوشته
http://www.malakut.org/cgi-bin/mt33/donbalak.cgi/869
نقد و نظر

به نظر می رسد با استعمال ترکیب «ايرونی بازی» برای توصیف تفکر جزمی مخالف خوانها ناخودآگاه آرای آنها را مورد تایید ماهوی قرار می دهید.
درد البته این است که توصیف موجز و به جایی می نماید.

Posted by: boonder at gmail dot com at August 19, 2006 9:34 PM



سلام ... الان دارم زنده گوش میدم. کیفیت صدایی که حرف ندارد. اینکه موسیقی زیرزمینی هم میگذارید کاری بسیار عالی هست هرچند اینیکی که دارم گوش میدهم آهنگ قشنگ اما شعر مسخره و بیمزه و بیخودی هست. اما اینکه مثل بقیه رسانه ها هنوز فقط و فقط به فکر سلیقه تقلیدی اکثریتی نیستید دارم کیف میکنم و امیدوارم همینطور بماند. هرچند تجربه چیز دیگری نشان داده اما من یکی یکدنده همیشه امیدوارم.
فعلا یک شنونده دارید ...

Posted by: آرمین گیله مرد at August 8, 2006 5:29 PM



سلام ...تا وقتی دولت ها نخواهند به من پول بدهند هیچ مشکلی ندارم :-) در مورد جریان رادیو راستش منم حالیم نشد و فضولی خود را میگذارم وقتی یادم ماند و یک گوشی بهمراه خود بیاورم و گوش بدم !!! اما از قبل بگویم اکثر رسانه ها ی موجود (چه در غرب و چه در شرق) بخصوص وابسته ها ( منظور اقتصادی، به پول دولتی و یا شرکتی ) و چندین سال هست حتی نیمه وابسته ها، بطور کل وابسته هستند و شدند (سیاسی و فرهنگی) و اسباب دست قدرت. با جریان بچرخند و برقصند، نانشان در روغن هست ...باز هم باید دید و سپس تعریف کرد

Posted by: آرمین گیله مرد at August 7, 2006 2:35 PM



آقا جان كارخود رابكنيد به انتقاد هاي آبكي هم فعلا وقعي نگذاريد. به كاري كه از شروع آن يك هفته هم نگذشته كه نمي توان انتقادي در خور نمود. اگر هم بشود از جنس ديگريست. من همچنان صبورانه كا هايتان را دنبال خواهم كرد و سعي مي كنم به وقتش منتقد ( البته از نوع منصفش)باشم.

Posted by: kamen at August 7, 2006 11:22 AM



ما که فعلا دسترسی اینترنتی نداریم امیدواریم یه روز از رادیو صداتونو بشنفیم.

Posted by: سید رضا at August 7, 2006 10:43 AM



سلام استاد جامي
اميدوارم اين بار صداي گرم شما و مطالب زيبايتان را از طريق راديو بشنويم با آرزوي موفقيت

Posted by: قنبری at August 7, 2006 6:16 AM



مهدی جامی عزیز
سیبستان آیینه دیدگاه های شماست . منطقی و معقول . با سواد و اهل فکر . اهل وطن فروشی هم نیستید ، اما به نظرم در باره زمانه خودتان هم باید بیش تر دقت کنید . پول زمانه را چه کسی تامین می کند . می گویید فلان موسسه . به فلان موسسه از کجا می آورد . فکر نمی کنید این موسسه و موسسه ای که به قول خانم فرح خانم کریمی از روز آنلاین حمایت می کند هر دو از دولت هلند پول می گیرند . فکر نمی کنید چه اتفاقی افتاده است که هلندی ها این قدر این روزها به یاد ما افتاده اند . من و تو که در خارج زندگی کرده ایم باید خوب بدانیم . به هر حال فکر می کنم کمی هم دقت و حتی بدبینی بد نیست.

Posted by: فرزانه بهمنش at August 6, 2006 4:57 PM



Dear Mr Jami,
I was very disappointed listening to trash content of Iranian rap music under new music on Zamaneh.
As a reader of your site, I was very disappointed.
I am not talking about rap but the contetnt of some of those so called underground music that are being rejected even in US.

Thank you
Mazdak

------------------
فراموش نکنيد که من آن ترانه ها را نخوانده ام! ضمنا سيبستان رسانه من است و زمانه رسانه مردم و صدای ديگران است. بهتر است با هر چه داريم رو راست باشيم و آن را بشناسيم تا خفه کنيم و ببريم زيرزمين. من می خواهم زمانه رسانه ای باشد که زيرزمينی ها را پشت بامی کند. اينکه چيزی در آمريکا ناپسند باشد هم دليل خوبی برای اين نيست که در زمانه چه بايد بشنويم يا نشنويم. مگر آمريکا محور اخلاق است؟! - سيبستان

Posted by: Mazdak at August 6, 2006 2:58 PM



من که از این پاسخگویی خوشم آمد . نمی دانم چرا در بعضی کامنت ها می آید که "تمامش کن و پاسخ نده و ...الخ " ...مگر آقای جامی پیامبر است که حضور خودش پاسخ خودش باشد ؟ خوب اینکه یک نفر بیاید توضیح بدهد درباره ی کارش و به منتقدانش با هر لحنی که خودش دلش می خواهد جواب بدهد به نظر من اخلاق بسیار خوبی است.این پاسخگویی را قبلا هم از نویسنده ی سیبستان دیده بودیم که امیدوارم بعنوان یک امتیاز همیشه حفظ شود .

Posted by: mekabiz at August 5, 2006 10:53 PM



ولی راست می گویند آقای جامی شما چطور از شریعتی خوشت میاد؟ منکه هنوز نمیفهمم! حالا آل احمد یک چیزی دو سه تا داستان گفته با تفکرات غلطش، ولی شریعتی که فقط حرف غلط زده! در ضمن خوش آمدن و پیرو یکسری عقاید فاشیستی و خطرناک بودن دو تا مسئله متفاوت است.

Posted by: سوم شخص at August 5, 2006 9:17 PM



آقای جامی، حرف شما که هر نقدی را باید پاسخ داد اتوپیایی ست. نقد باید شرایط نقد را داشته باشد. یعنی مثلن اگر انتقاد به رادیو زمانه است، باید انگشت بر نقاط منفی ِ رادیو گذاشت. اگر هدف انتقاد (با عرض معذرت) به لجن کشیدن مهدی جامی ست، که دیگر انتقاد نیست. چنین "منتقدی" از چیزهای دیگر رنج می برد. مثلن حسادت، سرکوب های دوران کودکی و ... نفرت از دیگری، خشم، پرخاشگری و رفتار تهاجمی ربطی به نقد ندارند. نقاد در پی روشن کردن موضوعی مبهم است و نه قلع و قمع دیگری و برخورد شخصی. پاسخ به چنین هتاکی هایی نه تنها فرساینده است بلکه هیچ سودی هم ندارد. به قول خودتان ذهنیت ایدئولوژیک را باید تغییر داد. ذهنیتی که حامل این تز است: هر کس بر له من نباشد، بر علیه من است. ذهنی که "همه ی حقیقت" را در خود دارد. بحث کردن با اینجور آدم ها آب در هاون کوبیدن است. اینها برای اثبات "برحق بودنشان" دست به هر کاری می زنند. دروغ می گویند، تهمت می زنند، ناسزا می گویند و و و ... با اینحال اگر شما حوصله و وقت دارید و فکر می کنید از کوبیدن آب در هاون می توانید کره بگیرید بسم الله.

Posted by: یک همسایه ی دیگر at August 5, 2006 8:11 PM



با درود
راديو ِ «زمانه و چند نكته» را خواندم. پاسخ كوتاه و بايسته شما نيز از نظر گذشت. راست‌اش قصد پاسخيدن و حلاجيدن ِ نوشته‌شان را هم ندارم كه سراسر موج مي‌زند از بدبيني و تخريب‌گري. و نه در رد ِ نظر اين عزيز نياز مي بينم دلايل آشكار و روشني را برشمرم كه هر روزه جان‌مايه و اساس ِ تمام نقدهاي‌ عالمانه‌اي‌ست كه هر روز در سايت‌هاي مختلف و گوناگون مي خوانيم. تنها يك سخن؛ به گمانم الف ِ(آ) الفباي نوگرايي مدرن‌گرايي (مدرنيته) و يا هر آنچه كه مي‌خواهيم آن را بناميم، در پذيرش و گرو آن است؛ روا بداريم كه ديگران چون ما نيانديشند، خواه سنتي خواه نوگرا، بلكه ديگرگونه بيانديشند كه خود سرآغاز ِ تمام انديشه‌هاي ِ نو است.
بگذاريد آروزي‌ام را با به عنوان يك جوان ايراني كه سر ِ خام دارم و دل ِ پر اميد، با اينان ( ميدان‌داران ِ عرصه ِ قلم و انديشه) در ميان بگذارم. انتظار من از شما نه آن است كه با رعايت تمام اصول نقد و بكار گيري شيوه‌ها و سازمايه‌هاي نقد مدرن، انديشه‌هاي همديگر را، عالمانه و آگاه بكاويد و جان كلام را از ميكروب و ويروس ِ بدفهمي‌ها پاك و پيراسته كنيد، و به با افزودن برداشتي نو و ارايه نگرشي تازه كلام را آراسته كنيد. نه، من جوان ناآگاه و بدتر بداگاه ايراني مي خواهم كه در نوشته‌هايتان، با ديد توطئه‌جو و سياه‌ بين، اندك حسن و ارزشي را كه در نزد ديگران هست را اينگونه حيف نكنيد و هدر ندهيد.
با احترام فراوان
مختار

Posted by: مختار at August 5, 2006 6:56 PM



Salaam

khaste nabashid beheton migam. ye chan saatie ke daram radiotono gosh mikonam. ahangaton jalebe. sabke khobie. keifiatesh khobe. (man internet porsorat daram). gahi harf zadan mojri vasate ahanga asabe adamo khord mikone vali dar kol jalebe sabke shoma ro dost daram.
dar zemn toye khabara link aghaye mehdi jami va javabiasho didam. aghaye jami khodeto narahat nakon. age adamaye bishori hastan ke hamishe ye daste poshte parde mibinan. adamaye dige ham hastan ke omidvaran movafagh bashi va betoni gam be gam be ahdafe khodet va radioton beresi.
dar zemn khatere yeki az shagerdat ke dar heine jostojo dar morede sabeghat didam kheili ba arzesh tar az narahat shodan dar morede arajif adamhaye ablahe. (http://www.nasimekavir.com/maghaale/erfaanmehdijaami.html)

khob o movafagh bashid. hamaton.

dar zemn website ghashangi nadarin. man zamine karim computere va dar zamine tolid site kar mikonam. age bekhain mitonam dar morede tolid site ye karaye anjam bedam.

khodafez,
Saeed

----------
خوشحال می شوم نظرتان را در باره بهبود طراحی سايت بدانم. - سيب

Posted by: saeed at August 5, 2006 6:30 PM



Hi there,
That's an excellent start.
I was wondering if you could do something on Podcast side. I know maybe it is too early, but it is something worth to think about.

Cheers,

Farzan

Posted by: Farzan at August 5, 2006 2:57 PM



مهدی عزیز!
تبریک فراوان. مخاطبینتان افزون و افزونتر باد. من که خیلی خوشحال و امیدوارم.
درباره ی انتقادها، من برخلاف دوستانی که اینجا نظر داده اند، امیدوارم که مثل حالا همیشه پاسخگو باشی و به سخن دیگران در مورد "زمانه"، اهمیت بدهی. موفق و ÷یروز باشی

Posted by: محسن مومنی at August 5, 2006 12:32 PM



آقاي جامي عزيز

- بازي را همينجا ختم کن و توي تکرار در پاسخگويي نيفت.

- آماده بحث براي عبارت شهروند-روزنامه نگار باش که آماج حمله بعدي است.

موفق باشي

Posted by: گيلک at August 5, 2006 11:14 AM



مبارک است آقای جامی! و یک نصحیت دوستانه بکنم همین جا غائله اینکه هرکه هرچه گفت درصدد پاسخ و پاسخ کشی بر آیید را ختمش کنید. بیهوده در این ورطه نیفتید.عمل خود بهتر از هر چیز پاسخ می دهد.

Posted by: مریم at August 5, 2006 7:02 AM



مهدی جان هم به مطلب جوانه‌ها و هم توضیح خودت و مطلب پارسا در این باره در موزائیک لینک دادم.

به نظر من باید نشست و دید و حتی اگر هم انتقادی باشد باید در آینده مطرح کرد وقتی پروژه به راه افتاده و کسانی هستند که بتوانند رسما" توضیحاتی بدهند نه حالا که نه به باری‌ست و نه به داری و عده‌ای جمع شده‌اند کاری گروهی از نوع فرهنگی را تازه شروع بکنند.

موفق باشید.

Posted by: هاله at August 5, 2006 6:39 AM



آقا، عزیز، برادر برو به کارت برس گوش خودت را بدهکار این حرف ها ندان، کار خودت را درست انجام بده و نترس این سنگ اندازی ها را جدی نگیر ، برو!

Posted by: آب و گل at August 5, 2006 4:55 AM



آقای جامی در اینکه نیت شما خیر است شکی نیست و امیدوارم در نیت خود موفق شوید. اما از آنجا که در پروسه مصاحبه و قبول این مسئولیت با این سازمان غیر دولتی مطمئنم تعامل کافی داشته اید، ممکن است بفرمایید که بودجه این سازمان از کجا تامین می شود و چقدر بودجه در اختیار شما برای رادیو زمانه قرار گرفته؟
به گمانم تجربه "روز آن لاین" نشان داده است که عدم شفاف بودن در این زمینه باعث رواج بدگمانی بین خیلی از هموطنان ما می گردد که بصورت تاریخی دلبسته "تئوری توطئه" هستند.

Posted by: 2 at August 5, 2006 4:46 AM


نظر دهيد









اطلاعات به خاطر سپرده شود؟









 
پيوند  
دنبالک 0
نقد و نظر 20
چاپ کن
بفرست