:: فهرستی ناتمام از کتابهای تاثیرگذار نسل ما
:: خدا و انسان در گودر
:: هر که هستی باش اما قاتل همت مباش
:: عرفان خودکشی و مقام مرگ اختیاری
:: دیدار ناممکن
:: از طناب دروغ به آسمان نمی توان رفت
:: بهجت و سروش و مساله اخلاق مدنی
:: با پلنگان می جنگید؟ مواظب خرچسونه ها باشید
:: زندگی در تاریخ و پایان تاریخ
:: ذیلی بر مساله بی-مرکزی و آشفتگی در جامعه ایران
:: پاشنه آشیل اصلاح
:: میزان اصلاح طلبی قدرت نقد رهبری است
:: چیزهایی که بعد از سی سال هنوز تازه است
:: انقلاب مصادره شده
:: آخوند سیاسی سیاسی است نه آخوند
:: وقت ارزیابی همه ارزشها ست
:: رندانه
:: چرا خدا نمی خوابد؟
:: عشق و عيب
:: رويا داريد يا خاطره؟
:: ليله القدر
:: کلمات
:: اصالت شهرت، اصالت اعتبار
:: اگر خاتمی می خواست به نامه سروش پاسخی بنويسد
 
 
گفتگویی ویدئویی با آموزشکده توانا در باره زندگی و کنشگری  |:|   شهرآشوبی رسانه ای راه مبارزه با جمهوری اسلامی نیست  |:|   بخارا؛ رسانه نجبای ایرانی  |:|   توئیت هایی که می تواند شما را از کار بیندازد  |:|   واژه نامه کوچک مهاجرت، تبعید و آوارگی  |:|   فروغ در بریندیزی؛ برای ساخت فیلم کوتاه  |:|   قفل ارسطو، کلید حافظ، و ایمان آشوری  |:|   جامعه کلنگی یا ضعف تئوری تاریخی؟  |:|   رسانه، مرکز و پیرامون، وحدت و کثرت  |:|   تاریخ شفاهی رسانه: گفتگو با مهدی جامی  |:|   [بايگانیِ لينکدونی]
 
 
 
 

حلقه ملکوت
دفتر زمانه
سايت فيلم چرخ و فلک
خدا و انسان در گودر، لندن: اچ اند اس مدیا، 2011
ادب پهلوانی، تاریخ ادب دیرینه ایرانی از زرتشت تا اشکانیان، تهران: ققنوس، 1388
منطق الطیر رسانه های خرد
انشاالله طبقه متوسط را به خاک خواهیم سپرد
چرا استیو جابز ایرانی نبود؟
به سوی ضد-انقلاب آینده
در باره شریعت و عقلانیت
وبلاگ ایرانی: 60 هزار سردبیر
هند در هویت ایرانی
شبهای موسیقی در ریگستان سمرقند - ویدئو و عکس
از شهر خدا تا شهر دنیا
شراب نیشابور
سکس، جنسیت و عشق در ایران
زندگی خصوصی و عرصه عمومی، سوی ناگفته زندگی ایرانی
ورقی چند از تاریخ گل و گلفروشی در ایران
سیمین و شعر طلایی اش
کارت پستالهایی از تاجیکستان
سمرقند
فرهنگ تاجيک
چهره های فرهنگ تاجيک
تاجيکان از چشم دوربين
بهشت تقسيم شده
مثل نان سمرقندی
از سمرقند تا دوشنبه
هويت تاجيکی
لينکستان تاريخ ايران
Wong Kar Wai
HAWCA
Alan Sokal
Davlatmand and Whirling Tajik Dancers
The Prokudin-Gorskii Photographic Records
آرزو بر باد - پی‌دی‌اف
 




 
May 12, 2006  
حقيقت هر کتاب صداست  
 

روزه سکوت من برای کشف صدا بود. مهم نيست که برنامه ای که در دست دارم به نتيجه برسد يا نرسد اما حاصل اش برای من تا همينجا بسيار گرانقدر بوده است. اين کشف دوباره صدا. ما شايد زياده جهان را چون متن ديده ايم. حال آنکه جهان پر از صداست. می دانم که متن شناسی جهان هم بسيار مهم است و هر صدايی هم متن است. اما رنگارنگی صداهايی که می شنويم چيز ديگری است.

امروز وقتی مقاله مهدی را در باره خواندن مقدس، خواندن مفرح خواندم چيزی را که می خواستم بگويم در مطلب او يافتم: در دينکرد، کتاب دينی زرتشتی و مزديستی، آمده است: «به دلايل بسيار، منطقی است که سخن شفاهی زنده را از صورت مکتوب مهم‌ تر بدانيم».

دارم به سی دی عجيبی گوش می کنم که کار سازنوازان آسيای ميانه است. موسيقی باستانی است انگار. و ساز همان ساز ساده کوچک دهانی است که فقط يک تار فلزی چنگک مانند دارد (اينجا را ببينيد). بچه که بوديم در خراسان هم رايج بود (نامش را به ياد نمی آورم اما کارش را چرا. خودم هم تلاش کرده بودم آن صدای ريو ريو را از آن درآورم). ترکيب ساز و نفس. گفتاری بی گفتار. بازگشت به روزگاری که زبان نمی دانستيم و خط نمی نوشتيم.

بازگشت به صدا انگار بازگشت است به روزگار عقل شفاهی به روزگاری ماقبل دين کتاب. بازگشت است به دين خطاب. جهان قرنها جهان خطاب بوده است. امروز هم حقيقی ترين دين غرب دين خطاب است. کتابها و نوشته ها و وبلاگ ها هم مايه گرفته از خطاب است. کافی است فقط وبلاگ را در نظر بگيريم که تازه ترين ابداع غرب است و اقبال بی نظير از آن را در ميان ايرانيان بسنجيم. اين ميل به خطاب. اين ميل به خطاب همگانی. اين تبرج صدا. صدايی که می خواهد تا شنيده شود.

من کتاب را بزرگ می دارم. اما حقيقت هر کتاب خطاب است. صداست. «قل» گفتن است. «قرآن» است. قرائت است. «قرائت» کلمه کامل است. انسانی ترين کلمه است. طبيعی ترين کلمه. هم خواندن است و هم گفتن است و هم تفسير. گفتن/گفتار کهن ترين رفتار ماست که مدرن ترين رفتار ما نيز همان است.


Send to    Friend's Email:
Your Email : 
 
آدرس دنبالک اين نوشته
http://www.malakut.org/cgi-bin/mt33/donbalak.cgi/845
نقد و نظر

مهدي خان جان از سفر بازگشتم ديروز و فردا بازميگردم دوباره به سر آن كوه هاي بلند بي هياهو وفلسفه! و نشد فرصت كه برايم بنويسي در باره عكس و كلمه اگر باز گشتم تا ماهي ديگر البته. منتظر اين بحث هستم .
قربانت
عباث!

----------
جای ما را هم خالی کن عباث جان. در باره عکس و کلمه هم چشم. می دانی که چقدر ابن الوقت ام. وقت اش برسد می نويسم. بهانه می خواهم. شايد عکسی از خودت. چطور است؟ ها؟ - سيبستان

Posted by: abbas at May 14, 2006 10:10 PM



روزه سکوت رو از قرآن یاد گرفتم و چند بار امتحانش کردم. سخت بود هزار بار بیشتر از روزه ای که همه اونو می شناسن. جالبه که من هم سکوت کردم تا صدا رو پیدا کنم اما باز فقط به صداي خودم رسیدم.

Posted by: سحر مرانلو at May 13, 2006 4:08 PM



I personally wish you could fast more often

-----------
نه روزه اش دست من است و نه گشودنش! من نمی دانم فردا چه اتفاقی می افتد همانطور که نمی دانم نفر بعدی که کامنت می گذارد کيست و چه می گويد. هر چه وقت اقتضا کند همان کنم. ولی از خيرخواهی سرکار ممنون! - سيبستان

Posted by: AmirT at May 13, 2006 12:25 PM



در زبان عاميانه به آن ساز زنبورك گفته مي شود

------
ممنون از راهنمايی. - سيبستان

Posted by: امير حسين at May 13, 2006 6:24 AM


نظر دهيد









اطلاعات به خاطر سپرده شود؟









 
پيوند  
دنبالک 0
نقد و نظر 4
چاپ کن
بفرست