:: وزن کلمات
:: مانيفست ايرانی وبلاگ
:: چند نکته ساده در باره احتمال زن بودن شمس
:: زيباشناسی تلويزيونهای ايرانی خارج از کشور
:: ارزش های رسانه ای سايت های اصلاح طلبان
::  فهرست 100 روشنفکر برتر
:: مثل تکه ای از وطنی که برايمان باقی مانده است
:: جمهوريت، مشی اجتماعی و باقی قضايا
:: پريسا، نهال و بابک
:: نسل دريغ
:: تقويمی که از جولای شروع می شود
:: شرح روزهای از دست رفته ما - يک نقد
:: ريخت شناسی قرآن
:: چشم مان به روی خودمان باز شده است
:: چگونه يک نامه تهديد به قتل را بخوانيم؟
:: روشن تر از خاموشی
:: چشم جهان بين
:: کرم ها و غول ها
:: Body language
:: از جهان بی نهايت تا حياط مدرسه افغان
:: يک روز با فيلسوف ايرانی
:: باز هم حافظه تاريخی
:: نقد شيوانی بر لوئيس
:: مولوی خوانی
::  شيوا
 
 
گفتگویی ویدئویی با آموزشکده توانا در باره زندگی و کنشگری  |:|   شهرآشوبی رسانه ای راه مبارزه با جمهوری اسلامی نیست  |:|   بخارا؛ رسانه نجبای ایرانی  |:|   توئیت هایی که می تواند شما را از کار بیندازد  |:|   واژه نامه کوچک مهاجرت، تبعید و آوارگی  |:|   فروغ در بریندیزی؛ برای ساخت فیلم کوتاه  |:|   قفل ارسطو، کلید حافظ، و ایمان آشوری  |:|   جامعه کلنگی یا ضعف تئوری تاریخی؟  |:|   رسانه، مرکز و پیرامون، وحدت و کثرت  |:|   تاریخ شفاهی رسانه: گفتگو با مهدی جامی  |:|   [بايگانیِ لينکدونی]
 
 
 
 

حلقه ملکوت
دفتر زمانه
سايت فيلم چرخ و فلک
خدا و انسان در گودر، لندن: اچ اند اس مدیا، 2011
ادب پهلوانی، تاریخ ادب دیرینه ایرانی از زرتشت تا اشکانیان، تهران: ققنوس، 1388
منطق الطیر رسانه های خرد
انشاالله طبقه متوسط را به خاک خواهیم سپرد
چرا استیو جابز ایرانی نبود؟
به سوی ضد-انقلاب آینده
در باره شریعت و عقلانیت
وبلاگ ایرانی: 60 هزار سردبیر
هند در هویت ایرانی
شبهای موسیقی در ریگستان سمرقند - ویدئو و عکس
از شهر خدا تا شهر دنیا
شراب نیشابور
سکس، جنسیت و عشق در ایران
زندگی خصوصی و عرصه عمومی، سوی ناگفته زندگی ایرانی
ورقی چند از تاریخ گل و گلفروشی در ایران
سیمین و شعر طلایی اش
کارت پستالهایی از تاجیکستان
سمرقند
فرهنگ تاجيک
چهره های فرهنگ تاجيک
تاجيکان از چشم دوربين
بهشت تقسيم شده
مثل نان سمرقندی
از سمرقند تا دوشنبه
هويت تاجيکی
لينکستان تاريخ ايران
Wong Kar Wai
HAWCA
Alan Sokal
Davlatmand and Whirling Tajik Dancers
The Prokudin-Gorskii Photographic Records
آرزو بر باد - پی‌دی‌اف
 




 
March 8, 2005  
تنها کلمات است که می ماند  
 
از کارهای اکرم ابويیاکرم ابويی در تازه ترين مجموعه از کارهای طراحی خود ترکيب معناداری از انسان و کلمات را انتخاب کرده است. طرحهايی ساده در پيچيده با کلمات اعلاميه حقوق بشر.

کتاب طرحهای او اصلا همين نام را دارد: حقوق بشر*. همراه با طرح های او ما بندهايی از اعلاميه را به زبانهای مختلف می خوانيم گاه فارسی گاه آلمانی يا انگليسی.

شيوه ترکيب کلمات با طرحها می تواند تعابير گوناگونی را تداعی کند. کلماتی که گاه مثل شلاق روی سر و سينه طرح نقش شده است و گاه به طرح حاشيه زده يا آن را قاب گرفته است. گاه نيز کلمات تمام طرح را پر کرده است طرحی که خود به دو خط نقش پرداز خلاصه شده است؛ در همين حد که ببينيم اين انسانی است که خم می شود يا آن زنی است که با چشمانی پرسان به گوشه ای کز کرده است.

زنها در کار اکرم ابويی شاخص اند. از پس طرحهای او و به هدايت نقش های تجريدی و بی نهايت ساده شده او می توان صورت و تن زنان را ديد که عشق می ورزند يا عريان اند - از شرم يا از اتهامی. و گاه نيز زنی را می بينيم که می توانيم از پس چهره مغموم اش سرنوشت يک روسپی را بخوانيم.

مردها هم هستند. گاه سازی در دست دارند. گاه نيمرخ شان تو را به ياد نويسنده ای می اندازد از آنها که رفته اند يا کشته شده اند يا دق کرده اند.

طرحهای او آدمهايی، زنان و مردانی، را نشان می دهد که برای فکرشان يا برای عشق شان يا برای زندگی دلخواهشان در تنگنايند. آنها مثل مرغان قفس می مانند. هيچ کدامشان نمی خندند. همه انگار کسی يا چيزی را از دست داده اند؛ گنگ و مات به جايی خيره شده اند: روزنه ای در سلول شايد يا نقطه نامعلومی در آينده. آنها بيشتر تک و تنها هستند و فقط بعضی وقت ها با دوستی يا جفتی ترسيم شده اند.


اکرم ابويی دو سه عکس هم در ميان کارهايش آورده است که با روش کولاژ و يا به شيوه عکس -نقاشی کار کرده است. اين به نحوی يادگار دوره قبلی کار اوست که می توان آن را "دوره روزنامه" خواند.

در کارهای مجموعه پيشين او چهره هنرمندان بنام ايران و جهان شاخص بود که با قطعات روزنامه آميخته شده بود يا اصلا روی روزنامه کار شده بود. تاکيد ديروز او بر روزنامه به عنوان نقشمايه آزادی بيان در مجموعه اخيرش به قانون جهانی آزادی بيان و انتخاب رسيده که همان اعلاميه حقوق بشر است.

به تناسب بزرگتر شدن حيطه فراگيری اين اعلاميه که حال متن آن نقشمايه تازه کارهای او شده است، چهره ها در کار طراح نيز از شاخص بودن و تطبيق شدن بر اين و آن شخصيت خارج شده است تا بدون اينکه اشاره به کس خاصی باشد همه کس را در بر بگيرد. اين است که تجريدی يا آبستره بودن بر اين کارها غلبه دارد.

او در تجريد خطوط کار خود تا آنجا پيش رفته است که انگار آدمی چيزی نيست جز کلمات. خطوط گم می شود تا کلمه خود را بهتر نشان دهد. کلماتی که حق آدميزاد را تضمين می کنند. انگار بشر چيزی جز خواهش اين حق نيست. حقی که با کلمات بيان می شود. همقدم با اين بيان است که طرحهای پيشين او که در آميخته ای از انسان و کلمه بود ساده و ساده تر شده اند تا تنها کلمات بماند. او گويی شعر فروغ را که می گفت تنها صداست که می ماند اين بار بر عرصه نقاشی تطبيق داده و همان نقش را نيز تا حد کلمه شدن که جوهر آن صداست خلاصه کرده است تا بگويد تنها کلمات است که می ماند. تا بگويد که انسان کلمه است.

* گزيده ای از کارهای او را اينجا ببينيد
Send to    Friend's Email:
Your Email : 
 
آدرس دنبالک اين نوشته
http://www.malakut.org/cgi-bin/mt33/donbalak.cgi/617
نقد و نظر

سلام
خوشحال خواهم شد كه مطلب سيلي نقد را در وبلاگ من مطالعه فرمائيد.

Posted by: پائيز at March 9, 2005 9:54 PM



گزارشی که از سخنرانی قبلی دکتر سروش در لندن نوشته ام و ديدگاهی را که درباره علوم تجربی آورده ام شايد برايتان جالب باشد. عذر می خواهم اگر اين نظر به اين مطلب مربوط نيست.

Posted by: امين at March 9, 2005 9:54 PM



سلام . من شما را لينك دادم . لطفا در صورت تمايل و عدم تمايل اطلاع دهيد.

Posted by: پاتتا at March 8, 2005 6:30 PM



"انسان كلمه است"
دير زماني است كه فراموشي غالب شده بر اين كلمات!
انگاركه سالها پيش در جايي شايد براي آخرين بار تنها شنيده بودم آنها را!
زيبا بود اين يادآوري و بجا و زيباتر از آن اين تصاوير.
بازي با كلمات هم عادتي شده در مرام ما انسانها حضرت سيبستان!

Posted by: sahebdiba at March 8, 2005 10:05 AM


 
پيوند  
دنبالک 0
نقد و نظر 4
چاپ کن
بفرست