:: بازديد از امپراتوری
:: بديل منتقدان افشاری-عطری برای حفظ منافع ايران چيست؟
:: جنگ نرم آمريکا با ايران در راه است
:: ما و تابوی آمريکا
:: دموکراسی استصوابی
:: ايرانی ها نيامدند
:: به هر حالت که بودم با تو بودم ميهن ای ميهن
:: Preemptive Dissent
:: در مفهوم شکست
:: وضعيت بی ستارگی
:: انقلاب زنی زيبا بود
:: کار ما با صرف مخالفت با حمله آمريکا تمام نيست
:: ضد منجی
:: بهنود، مک نامارا و ساعدی
:: اگر ژاپن در جنگ برنده می شد
:: دموکراسی با سالاد اسلحه
:: نااميدی از جنگ
:: برای حمله نخست بايد توجيه دفاع را تضعيف کرد
:: آمريکا و ما - نسلی که جنگ نمی خواهد
:: ما و آمريکا به روايت وبستان
:: تغيير تدريجی بهترين نوع تغيير است
:: حق تعيين سرنوشت مان را به آمريکا واگذار نکنيم
:: ما، آمريکا و اين لشکر روشنفکران
:: تخيل و فرهنگ آمريکايی
 
 
گفتگویی ویدئویی با آموزشکده توانا در باره زندگی و کنشگری  |:|   شهرآشوبی رسانه ای راه مبارزه با جمهوری اسلامی نیست  |:|   بخارا؛ رسانه نجبای ایرانی  |:|   توئیت هایی که می تواند شما را از کار بیندازد  |:|   واژه نامه کوچک مهاجرت، تبعید و آوارگی  |:|   فروغ در بریندیزی؛ برای ساخت فیلم کوتاه  |:|   قفل ارسطو، کلید حافظ، و ایمان آشوری  |:|   جامعه کلنگی یا ضعف تئوری تاریخی؟  |:|   رسانه، مرکز و پیرامون، وحدت و کثرت  |:|   تاریخ شفاهی رسانه: گفتگو با مهدی جامی  |:|   [بايگانیِ لينکدونی]
 
 
 
 

حلقه ملکوت
دفتر زمانه
سايت فيلم چرخ و فلک
خدا و انسان در گودر، لندن: اچ اند اس مدیا، 2011
ادب پهلوانی، تاریخ ادب دیرینه ایرانی از زرتشت تا اشکانیان، تهران: ققنوس، 1388
منطق الطیر رسانه های خرد
انشاالله طبقه متوسط را به خاک خواهیم سپرد
چرا استیو جابز ایرانی نبود؟
به سوی ضد-انقلاب آینده
در باره شریعت و عقلانیت
وبلاگ ایرانی: 60 هزار سردبیر
هند در هویت ایرانی
شبهای موسیقی در ریگستان سمرقند - ویدئو و عکس
از شهر خدا تا شهر دنیا
شراب نیشابور
سکس، جنسیت و عشق در ایران
زندگی خصوصی و عرصه عمومی، سوی ناگفته زندگی ایرانی
ورقی چند از تاریخ گل و گلفروشی در ایران
سیمین و شعر طلایی اش
کارت پستالهایی از تاجیکستان
سمرقند
فرهنگ تاجيک
چهره های فرهنگ تاجيک
تاجيکان از چشم دوربين
بهشت تقسيم شده
مثل نان سمرقندی
از سمرقند تا دوشنبه
هويت تاجيکی
لينکستان تاريخ ايران
Wong Kar Wai
HAWCA
Alan Sokal
Davlatmand and Whirling Tajik Dancers
The Prokudin-Gorskii Photographic Records
آرزو بر باد - پی‌دی‌اف
 




 
February 1, 2005  
هیسسسسسسس!؟  
 


نوشته عطاء الله مهاجرانی


از این واژه تعجب کردید؟ این واژه را توماس فریدمن در روزنامه‌ی نیویورک تایمز – یکشنبه یازدهم بهمن - به کار برده، و هشدار داده است که: " مبادا ایرانیان از این موضوع با خبر شوند که آمریکا امکان حمله‌ی نظامی به ایران را ندارد! آمریکا دچار کسری بودجه است، نمی‌تواند هزینه‌ی ارتش خود در عراق را تامین کند، اصلا حال و روز آمریکا به گونه‌ای است که حتا به گرانادا هم نمی‌تواند حمله کند". اما من برداشت دیگری از مقاله‌ی فریدمن دارم، باور دارم که اتفاقا به همان عللی که او می‌گوید، ممکن است شاهد حمله‌ی نظامی آمریکا به ایران باشیم:


یکم:
حمله‌ی نظامی همیشه از موضع قدرت نیست، می‌تواند از موضع ضعف نیز اتفاق بیفتد، می‌دانیم که پشتوانه‌ی اصلی و بنیادی آمریکا، قدرت نظامی و تبلیغاتی است. اگر این اتفاق بیفتد، که قدرت نظامی و تبلیغاتی آمریکا ناکارآمد جلوه کند شاهد فروپاشی آمریکا به عنوان ابر قدرتی که داعیه‌ی رهبری جهان را دارد خواهیم بود. از این رو باور دارم که در چنین شرایط و وضعیتی بیشتر باید مراقب بود.

دوم: آمریکا دو بار صدام را فریفت و هر دو جنگی که توسط صدام در منطقه آغاز شد، دولت آمریکا در هر دو مورد نقش درجه اول داشته است. آیا نوشته فرید من گوشه‌ای یا نشانه‌ای از یک طرح محاسبه‌شده نیست؟

سوم: به گمانم بنا را بر این بگذاریم که محتمل است با حمله‌ی نظامی مواجه شویم، اگر این احتمال را بعید تلقی نکنیم برای رویارویی با چنان شرایطی تحقق وحدت ملی - که در سالهای اخیر از جمله در انتخابات مجلس هفتم آسیب جدی دِید و شخصیت‌های بسیاری سلب صلاحیت شدند - از جمله ضرورت‌های دفاع از استقلال و تمامیت ارضی کشور است. به عبارت دیگر کشوری که در معرض چنین واقعیتی است ضرورت ندارد که مدام بر چهره‌ی خود چنگ بیندازد. علاوه بر آن اگر فضای سیاسی-تبلیغاتی را آماده‌ی تسویه حساب‌های جناحی و داخلی کردیم، درواقع به زبان بی‌زبانی گفته‌ایم که آماده‌ی مداخله آمریکا هستیم.

*نمی خواستم امشب چيزی بنويسم شب که چه عرض کنم صبح شده است! دير به خانه آمدم که گرفتار تعميرات کامپيوتری مک اينتاشی بودم. اما حيفم آمد از نقل اين نوشته کوتاه و با معنای مهاجرانی درگذرم. حرفها و لينک ها بماند تا شبی ديگر. اين قصه دراز است. - سيبستان


Send to    Friend's Email:
Your Email : 
 
نقد و نظر

دوستان عزيز، شما را بخدا به فارسی بنويسيد! اگر هم حروف فارسی نداريد کوتاه و پينگليش بنويسيد و اگر بالاخره مجبوريد به انگليسی بنويسيد دست کم با درستی و دقت بيشتر بنويسيد و گرنه چه انگليسی نوشتنی آخه!

Posted by: سيبستان at February 1, 2005 5:45 PM



Dear Jami Salam and Sorry!!!

You don,t know Tom-friedman,why this Young

Jewish columnist have gone like rocket to the

sky!??Behnoud placed him as Samuel-Hantigton and Fukuyama!!!that is wrong he doe,s not deserve

these,look at his speach or articles he is expert to

name a name!!I mean not Mac-Carthy no like

calling Khatami as Gorbachef then he changed to Khoroshchef!!or other name for Events.any how now he called Iran as Foney-Democracy!!!he is

like baloon full of air one day he will be out of scene

he is nothing and don,t give him to much.

Posted by: Safari at February 1, 2005 4:45 PM



مهاجراني عزيز به جاي آن كه بنا را بر حمله بگذارد و نسخه وحدت ملي براي رويارويي با آن و لابد دفاع مقدس ببيچد، بايد براي ييش از حمله و ييشگيري از آن چاره كند!آدم زبانم لال شك مي كند گويا دوستان بي ميل نيستند آمريكا حمله كند!چرا؟به چند دليل كه خود بهتر مي دانند!اگر زبانم لال حدسم درست باشد!

Posted by: سام الدین ضیائی at February 1, 2005 8:44 AM


 
پيوند  
نقد و نظر 3
چاپ کن
بفرست