:: خودشناسی و وبلاگ شناسی
:: عياری زنانه
:: نوشته هايی که يادواره اند
:: سال-نماهای وبلاگی
:: وبلاگ، کارخانه مفهوم سازی
:: همه وبلاگ های من
:: دعوت به منطق نبرد-گفتمانی
::  از بازی نفرت بيزارم
:: وبلاگ نویسی به شیوه توده ای
:: وبلاگستان چونان يک گروه اجتماعی
:: کدام مسائل ارزش مطرح شدن دارند؟
:: وبلاگ اسلحه نيست
:: هفتان: از يک نياز اطلاع رسانی تا يک کارگاه دموکراسی
:: چهل وبلاگ پر طرفدار فارسی
:: وبلاگ نويسان در مقام حشرات الارض
:: وبلاگی شدن فرهنگ
:: سربازی رفتن روشنفکران وبلاگ نويسی است
:: وضعيت بی ستارگی
::  وبلاگ ايرانی: نهادی برای بی نظمی
:: مانيفست ايرانی وبلاگ
:: جای چه کسانی در وب خالی است؟
:: وبلاگ: سگالش در حضور ديگران
:: فاشگويان حلقه ملکوت
:: سردبير خودم
 
 
گفتگویی ویدئویی با آموزشکده توانا در باره زندگی و کنشگری  |:|   شهرآشوبی رسانه ای راه مبارزه با جمهوری اسلامی نیست  |:|   بخارا؛ رسانه نجبای ایرانی  |:|   توئیت هایی که می تواند شما را از کار بیندازد  |:|   واژه نامه کوچک مهاجرت، تبعید و آوارگی  |:|   فروغ در بریندیزی؛ برای ساخت فیلم کوتاه  |:|   قفل ارسطو، کلید حافظ، و ایمان آشوری  |:|   جامعه کلنگی یا ضعف تئوری تاریخی؟  |:|   رسانه، مرکز و پیرامون، وحدت و کثرت  |:|   تاریخ شفاهی رسانه: گفتگو با مهدی جامی  |:|   [بايگانیِ لينکدونی]
 
 
 
 

حلقه ملکوت
دفتر زمانه
سايت فيلم چرخ و فلک
خدا و انسان در گودر، لندن: اچ اند اس مدیا، 2011
ادب پهلوانی، تاریخ ادب دیرینه ایرانی از زرتشت تا اشکانیان، تهران: ققنوس، 1388
منطق الطیر رسانه های خرد
انشاالله طبقه متوسط را به خاک خواهیم سپرد
چرا استیو جابز ایرانی نبود؟
به سوی ضد-انقلاب آینده
در باره شریعت و عقلانیت
وبلاگ ایرانی: 60 هزار سردبیر
هند در هویت ایرانی
شبهای موسیقی در ریگستان سمرقند - ویدئو و عکس
از شهر خدا تا شهر دنیا
شراب نیشابور
سکس، جنسیت و عشق در ایران
زندگی خصوصی و عرصه عمومی، سوی ناگفته زندگی ایرانی
ورقی چند از تاریخ گل و گلفروشی در ایران
سیمین و شعر طلایی اش
کارت پستالهایی از تاجیکستان
سمرقند
فرهنگ تاجيک
چهره های فرهنگ تاجيک
تاجيکان از چشم دوربين
بهشت تقسيم شده
مثل نان سمرقندی
از سمرقند تا دوشنبه
هويت تاجيکی
لينکستان تاريخ ايران
Wong Kar Wai
HAWCA
Alan Sokal
Davlatmand and Whirling Tajik Dancers
The Prokudin-Gorskii Photographic Records
آرزو بر باد - پی‌دی‌اف
 




 
January 13, 2005  
سياسی شدن سپهر وبلاگی تا کجا؟  
 

اظهار نظر اندرو سوليوان جالب است. می دانم وبلاگ ايرانی سرشت و سرنوشت ديگری دارد. اما اين به آن معنا نيست که به تحولات عالم وبلاگی و نتايج آن بی اعتنا باشد. سوليوان می گويد اينکه رسانه ها نقش احزاب را بازی کرده اند (در ايران که رسانه های متنوع خصوصی وسعتی ندارد روزنامه ها همين وظيفه را داشته و دارند) به اين معنا نيست که وبلاگ ها نيز بايد نقش مشابهی بر عهده بگيرند. قرار نيست وبلاگ جانشين رسانه های سياسی با گرايش های حزبی شود. نگرانی سوليوان به نظرم بجاست که می گويد گرچه تا حدودی سياسی شدن گريز ناپذير است اما سياسی شدن بی قواره می تواند آسيب رسان باشد. ارزش و قدرت سپهر وبلاگی در اين است که از نظر سياسی متنوع باشد. من اين نکته را نکته دقيقی می بينم. همه تلاش هايی که در وبلاگ ايرانی در جريان است نيز از اين بابت که ممکن است سمت و سوی واحد سياسی به وبلاگ ها بدهد و آنها را در خدمت اين يا آن جريان سياسی به حرکت در آورد می تواند به نقض غرض بينجامد. فکر می کنم من می توانم با شکل گيری ليدرشيپ وبلاگی مخالف باشم. می گويم فکر می کنم برای اينکه واقعا هنوز جوابی روشن برای اين پرسش که نظر سوليوان ايجاد می کند ندارم. ولی می دانم که حفظ محيط زيست وبلاگی به عنوان رسانه ای برای تنفس آرا و عقايد و بازيگوشی های ما مهمتر است. اين رسانه را برای خودمان نگاه داريم. از تن دادن وبلاگ ها به اين يا آن موج سياسی و وحدت بخشيدن به رنگارنگی موجود بيمناک می شوم.      


'BLOGGER NATION': Are we now the establishment? Fineman says we are. His admission that the mainstream media have acted as a de facto political party for three decades strikes me as a big deal - the first crack of self-awareness in the MSM. But I truly hope the blogosphere doesn't become its replacement. Blogs are strongest when they are politically diverse, when they are committed to insurgency rather than power, when they belong to no party. I'm particularly worried that the blogosphere has become far more knee-jerk, shrill and partisan since the days when I first started blogging. Some of that's healthy and inevitable; but too much is damaging. In challenging the MSM, we should resist the temptation to become like them.

Send to    Friend's Email:
Your Email : 
 
نقد و نظر

آقا هومن، برادر ما را پاک نااميد اگر نگويم متحير کردی! آخر چطور متوجه نشده ای که حرفهايی که من در آن دو مدخل آورده ام در باره ابتذال عمدتا نقل قول است. بخش اول که مصاحبه خود تو و مريم است با نيلوفر بيضايی. بخش دوم هم حرفهای ملازاده است! تو مدام حرفهای او را به حساب اينکه حرف من است نقد کرده ای و از من سوالات پرسيده ای! ضمنا من علاقه ای ندارم مير شکاک بشوم چون يکی هست و کافی است! به هر حال بنويس به کجای حرف من اعتراض داری تا شايد جوابی برای روشن شدن بحث و نه مشهور شدن خودم - بقول تو- بدهم!

Posted by: سيبستان at January 14, 2005 5:02 AM



آقا خدا قوت! هومن جان عزيزی که پاسخی به مطلب سيبستان مهدی موذن جامی نوشته ای ممنون. فعلا نگاهی کردم و پرينت می گيرم و می خوانم. خوشحال شدم نظراتت را نوشته ای. آن بحث مهم ته ذهن من هنوز هست گرچه فرصتی نشد که دوباره به آن بازگردم. باز می گردم. شايد هم به بهانه خواندن متن تو. فعلا باز هم خدا قوت. عجب متن طولانی يی نوشته ای برادر!

Posted by: سيبستان at January 13, 2005 10:57 PM



Posted by: bs at January 13, 2005 8:50 PM



توضيح اين كه تركيب يلوراليسم وبلاگي براي وضعيت مقبولش انتخاب شد به معناي تكثردر آراي آن...و اين كه بگذاريم اين تنوع و تكثر باقي بماند و نخواهيم به آن وحدتي مجازي و فانتزي بدهيم ،آن هم از نوع شكننده اش!

Posted by: سام الدین ضیائی at January 13, 2005 7:09 AM



من اسمش را مي گذارم يلوراليسم وبلاگي! حق با شماست!اين كه در سياست دخالت كنيم و موثر باشيم به جاست،اما نقش حزب و جبهه سياسي و ... را داشتن؟!لااقل بايد مطالعه شود! اگر بخواهم مثل جناب دخو بي درنگ اظهار نظر كنم مي گويم بگذاريد بيرون از گود سياست به اوضاع نگاه كنيم و نقش ارشادي داشته باشيم!

Posted by: سام الدین ضیائی at January 13, 2005 7:05 AM



بدون لحظه اي درنگ در فكر مي گويم كه با يكرنگ شدن سياسي يا هر جور ديگر يكرنگ شدن وبلاگها مخالفم.اين نظري كاملا بجاست .وبلاگ به نظرم يك زمينه براي بروز و از پرده برون افتادن است و اين البته مي تواند در سياست هم موثر باشد يا نباشد...

Posted by: دخو at January 13, 2005 5:16 AM


 
پيوند  
نقد و نظر 6
چاپ کن
بفرست