:: عصیانستان باورمردگی
:: به ما خوب می رسن الحمدلله
:: آبی آسمانی
:: فيلوسوفيای عشق
:: ورقی چند از تاريخ گل
:: دروغ تاريخ را بی معنا می کند
:: صنم
:: خسروانی هايی برای ماه دزديده
:: ماه دزديده
:: خسروانی
:: پسگفتار
:: دن کيشوت
:: سکوت خداوند
:: سه منظره
:: لاله سياه
:: Forget-me-not
:: سکوت
:: از کوچه شما عبور کرده بود
:: آهو
:: غرقه
:: شهمات
::  منطق الطير
:: اجابت
::  سمرقند
 
 
گفتگویی ویدئویی با آموزشکده توانا در باره زندگی و کنشگری  |:|   شهرآشوبی رسانه ای راه مبارزه با جمهوری اسلامی نیست  |:|   بخارا؛ رسانه نجبای ایرانی  |:|   توئیت هایی که می تواند شما را از کار بیندازد  |:|   واژه نامه کوچک مهاجرت، تبعید و آوارگی  |:|   فروغ در بریندیزی؛ برای ساخت فیلم کوتاه  |:|   قفل ارسطو، کلید حافظ، و ایمان آشوری  |:|   جامعه کلنگی یا ضعف تئوری تاریخی؟  |:|   رسانه، مرکز و پیرامون، وحدت و کثرت  |:|   تاریخ شفاهی رسانه: گفتگو با مهدی جامی  |:|   [بايگانیِ لينکدونی]
 
 
 
 

حلقه ملکوت
دفتر زمانه
سايت فيلم چرخ و فلک
خدا و انسان در گودر، لندن: اچ اند اس مدیا، 2011
ادب پهلوانی، تاریخ ادب دیرینه ایرانی از زرتشت تا اشکانیان، تهران: ققنوس، 1388
منطق الطیر رسانه های خرد
انشاالله طبقه متوسط را به خاک خواهیم سپرد
چرا استیو جابز ایرانی نبود؟
به سوی ضد-انقلاب آینده
در باره شریعت و عقلانیت
وبلاگ ایرانی: 60 هزار سردبیر
هند در هویت ایرانی
شبهای موسیقی در ریگستان سمرقند - ویدئو و عکس
از شهر خدا تا شهر دنیا
شراب نیشابور
سکس، جنسیت و عشق در ایران
زندگی خصوصی و عرصه عمومی، سوی ناگفته زندگی ایرانی
ورقی چند از تاریخ گل و گلفروشی در ایران
سیمین و شعر طلایی اش
کارت پستالهایی از تاجیکستان
سمرقند
فرهنگ تاجيک
چهره های فرهنگ تاجيک
تاجيکان از چشم دوربين
بهشت تقسيم شده
مثل نان سمرقندی
از سمرقند تا دوشنبه
هويت تاجيکی
لينکستان تاريخ ايران
Wong Kar Wai
HAWCA
Alan Sokal
Davlatmand and Whirling Tajik Dancers
The Prokudin-Gorskii Photographic Records
آرزو بر باد - پی‌دی‌اف
 




 
September 25, 2004  
از آرزو بر باد  
 

 

گوزن

 

اكنون

می فهمی كه چگونه یك گاو می تواند

در چراگاه سوزانِ دریا

بی خیال علف هرز چرا كند

اكنون

كه از خواب

هراسان برخاسته ای

و در وحشت يك كابوس می لرزی

و به معنای هر چه غريب است و گنگ

پيوند خورده ای

 

می انديشی:

« چرا شفافيت يك شيشه فاصله بود؟ »

اكنون

كه اكنون بی معنی است

اجساد مردگان مثله شده

ريخته بر كف خيابانها

 

از خواب كه بر خاستی

گوش هايت شعله می كشيد

حسی غريب تو را غرق می كرد

به بوی نابودی

چون لحظه گذرای انفجاری مهيب

                             و ديگر هيچ

 

باد زوزه ای بود

و زمان محكوم به قتلی فجيع

به پای جوخه اعدام

راه می سپرد

 

گفتی:

« امشب می توانم فصل اول يك رمان بلند و تكان دهنده را

 يك نفس بنويسم»

و ميل نوشتن

شديد و دردناك

تو را از خواب می گريزاند

 

چقدر می شود متنفر بود

چقدر می شود بيزار و پر از انزجار بود

چقدر می شود چرخ خورد

                             گيج

                             در لحظه های ويران

چقدر دريده بود

چشم خلق

فكر كردی:

          «چه راحت بود علی آقا كه بر درخت سپیدار خانه اش

           خود را دار زده بود »

 

صبح

كاذب بود

لبريز از انزجاری تلخ

چشمان تو می شكافت

و از شانه هايت آتشی

                   در دوسوی گردنت

                             زبانه می كشيد

و گوش هات

          بردبارانه

                   می سوخت

 

« حرفها چه پوچ بود

حرفهای امروز كه پر از اميد می نمود»

با خود گفتی و پوزخندی تو را به شكل  روحت در آورده بود

بايد وصيت كنی تو را بسوزانند

انگار كه هيچ وقت نبوده ای

 

اكنون

می فهمی چرا لكه درشت رنگی

كه از سر بی اعتنايی به بومی پرتاب شده باشد

معنی دار است

و شايد

زيباست

زيباتر از چشمانِ فريبِ

                   زنان سوداگر

از خواب چه ترسانی

و چشم كه بر هم نهی

                   كابوس ها

وجه پنهانِ خنده های ملايم و دوستانه

چه موهن و وحشت زاست

چرا هيچ كسی از نفوذ چشم رسواگر تو

                                                ايمن نيست؟

 

سيگار می كشی

و تلخی گزنده شراب

در دسترس است

پريشان

از حلول اهريمنان

در غار خلوت تو

خيره

به نقش گوزنی

كه بر ديواره

كشيده ای

 

علی آقا

چه تنها بود

چه دردی كشيده بود تا مرده بود

چه دردی كشيده بود

كه درد خفه شدن را

                   به جان خريده بود

 

پدر مسلح است

پدر با زمان پيش آمده است

پدر به كشنده ترين سلاحها مسلح است

تو چه ساده ای

ای شاهزاده جوان

در لباس ساده آرزو

به رخش غريب و گريان فكر می كنی

و فكر می كنی بايد كسی عزيز را در اردوی تا به دندان مسلحِ

       فرود آمده به دشت

                   جستجو كنی

 

بر بازو بند تو نام پدر پيدا نيست

و در سرت

يادهای پر غرور پهلوانان

                             زنده است

 

سُرخرو و شاداب می نمایی

اما خود را فريب مده

تا اندك زمانی ديگر فرو خواهی ريخت

ای موميائی بر آمده از تابوت قرون!

آن زخم كهنه كه در پهلويت نشسته بود

امروز يا فردا

به وقت فرود آمدنِ آن دشنه زهرآگين

دو باره سر باز خواهد كرد

و خون

خون گرم و جوان تو

خواهد جوشيد

و تو

دوباره

          خواهی مرد

 

بيهوده

بيهوده برخاسته ای

نوشدارويی هنوز

                   به دستی پيدا نيست

 

 

اسفند 64

                                                                                     


Send to    Friend's Email:
Your Email : 
 
نقد و نظر

"اگر شعر داشتيم، آشويتس نداشتيم" (يدالله رويايي)

Posted by: پژمان مقصودی at October 18, 2004 3:39 PM



تامل برانگيز ست در فضايي نه تنها گره خورده به دو دهه پيش كه عين امروز است
از شعر چيزي نميدانم اما مزه اش را گاه مي فهمم
گاه تلخ در عين شيرين بودن
زيبا بود همين.

Posted by: واحه at September 27, 2004 8:44 PM



من دوست دارم. خودت هم می دانی.

Posted by: عباس معروفی at September 26, 2004 1:24 AM


 
پيوند  
نقد و نظر 3
چاپ کن
بفرست