:: وزن کلمات
:: مانيفست ايرانی وبلاگ
:: چند نکته ساده در باره احتمال زن بودن شمس
:: زيباشناسی تلويزيونهای ايرانی خارج از کشور
:: ارزش های رسانه ای سايت های اصلاح طلبان
:: مثل تکه ای از وطنی که برايمان باقی مانده است
:: جمهوريت، مشی اجتماعی و باقی قضايا
:: پريسا، نهال و بابک
:: نسل دريغ
:: تقويمی که از جولای شروع می شود
:: شرح روزهای از دست رفته ما - يک نقد
:: ريخت شناسی قرآن
:: چشم مان به روی خودمان باز شده است
:: چگونه يک نامه تهديد به قتل را بخوانيم؟
:: روشن تر از خاموشی
:: چشم جهان بين
:: کرم ها و غول ها
:: Body language
:: از جهان بی نهايت تا حياط مدرسه افغان
:: يک روز با فيلسوف ايرانی
:: باز هم حافظه تاريخی
:: نقد شيوانی بر لوئيس
:: مولوی خوانی
::  شيوا
 
 
گفتگویی ویدئویی با آموزشکده توانا در باره زندگی و کنشگری  |:|   شهرآشوبی رسانه ای راه مبارزه با جمهوری اسلامی نیست  |:|   بخارا؛ رسانه نجبای ایرانی  |:|   توئیت هایی که می تواند شما را از کار بیندازد  |:|   واژه نامه کوچک مهاجرت، تبعید و آوارگی  |:|   فروغ در بریندیزی؛ برای ساخت فیلم کوتاه  |:|   قفل ارسطو، کلید حافظ، و ایمان آشوری  |:|   جامعه کلنگی یا ضعف تئوری تاریخی؟  |:|   رسانه، مرکز و پیرامون، وحدت و کثرت  |:|   تاریخ شفاهی رسانه: گفتگو با مهدی جامی  |:|   [بايگانیِ لينکدونی]
 
 
 
 

حلقه ملکوت
دفتر زمانه
سايت فيلم چرخ و فلک
خدا و انسان در گودر، لندن: اچ اند اس مدیا، 2011
ادب پهلوانی، تاریخ ادب دیرینه ایرانی از زرتشت تا اشکانیان، تهران: ققنوس، 1388
منطق الطیر رسانه های خرد
انشاالله طبقه متوسط را به خاک خواهیم سپرد
چرا استیو جابز ایرانی نبود؟
به سوی ضد-انقلاب آینده
در باره شریعت و عقلانیت
وبلاگ ایرانی: 60 هزار سردبیر
هند در هویت ایرانی
شبهای موسیقی در ریگستان سمرقند - ویدئو و عکس
از شهر خدا تا شهر دنیا
شراب نیشابور
سکس، جنسیت و عشق در ایران
زندگی خصوصی و عرصه عمومی، سوی ناگفته زندگی ایرانی
ورقی چند از تاریخ گل و گلفروشی در ایران
سیمین و شعر طلایی اش
کارت پستالهایی از تاجیکستان
سمرقند
فرهنگ تاجيک
چهره های فرهنگ تاجيک
تاجيکان از چشم دوربين
بهشت تقسيم شده
مثل نان سمرقندی
از سمرقند تا دوشنبه
هويت تاجيکی
لينکستان تاريخ ايران
Wong Kar Wai
HAWCA
Alan Sokal
Davlatmand and Whirling Tajik Dancers
The Prokudin-Gorskii Photographic Records
آرزو بر باد - پی‌دی‌اف
 




 
July 13, 2004  
فهرست 100 روشنفکر برتر  
 

مجله ماهانه و معتبر پراسپکت Prospect که از معدود مجلات روشنفکرانه بريتانيا در حوزه مسائل عمومی است در شماره جولای که مجله صد ماهه شده به ابتکار جالبی دست زده و از ميان يک ليست ابتدايی بيش از 400 نفره به انتخاب 100 روشنفکر برتر در اين امپراتوری سابقا کبير پرداخته است.

چند نکته عبرت آموز در اين فهرست ابتکاری هست. نخست معيار مجله برای روشنفکر بودن است: اول آنکه فرد برگزيده بايد در  يک حوزه از تلاش های فرهنگی يا روشنفکرانه دارای برجستگی باشد. دوم آنکه توانايی برقراری ارتباط با مخاطبان عمومی را از راه نوشتار يا گفتار داشته باشد. از آنجا که تعيين برتری در يک حوزه موضوع ملموسی نيست برای ملموس کردن آن اين معيار هم برای تشخيص برجستگی به کار گرفته شده که سهم فرد در آن حوزه دارای اصالت انديشگی باشد و تلاش های او شاخه مهمی از فرهنگ بريتانيا را نمايندگی کرده يا بازانديشيده باشد.

گردانندگان پراسپکت با تکيه بر نقش اجتماعی روشنفکران می گويند فهرست آنها لزوما زيرک ترين و دقيق ترين روشنفکران را در بر نمی گيرد بلکه  به کسانی اهميت می دهد  که بين نقش روشنفکرانه و نقش اجتماعی خود توازنی برقرار کرده اند. برای همين آنها مثلا مشاوران هوشمند سياسی را از فهرست خود کنار گذاشته اند زيرا آنها را برخوردار از زيست اجتماعی کامل نمی دانند. 

دومين نکته ای که از اين فهرست 100 نفره گفتنی است تنوع اين افراد است و تغيير در نقش های اجتماعی روشنفکران. آنها خود در توصيف اين تغييرات می گويند: فيلسوفان و سياستمداران جای خود را به مورخان و دانشوران حوزه عمومی داده اند. چهره های عالم فيلم و سينما هم کمتر ديده می شوند.

با نگاهی به فهرست می شود بسرعت دريافت که عرصه روشنفکرانه هنوز هم عرصه ای مردانه است. زنان جز اندک شمار در اين فهرست جايی ندارند. از مقامات دولتی تنها يکی در اين فهرست هست و آن گوردون براون مغز متفکر اقتصادی کابينه است. از رسانه مهم و سراسری کشور يعنی بی بی سی همان يکی هم نيست. ملوين بره گ هست اما او نويسنده هم هست. از اينهمه توليد کنندگان برنامه و گزارش کسی نيست. در واقع از عالم رسانه های مدرن تنها نام مدير يکی از تلويزيونهای چندگانه کشور  ديده می شود. داستان نويس و نمايشنامه نويس و منتقد ادبی هنوز کم نيست. فيلسوفان هم در کنار مورخان جايی برای خود دارند. کسی به عنوان روزنامه نگار معرفی نشده گرچه بسياری از افراد اين فهرست برای روزنامه ها می نويسند. با اين حال دو نفر به عنوان ستون نويس اقتصادی روزنامه های تايمز و فايننشال تايمز در فهرست آمده اند.

برخی نامها که بايد برای ايرانی ها هم آشنا باشد: طارق علی، مارتين اميس، تری ايگلتون، آنتونی گيدنز، فرد هاليدی، شيموس هينی و البته سلمان رشدی.

برای من جالب است که بدانم اگر مجله ای در ايران می خواست فهرست مشابهی از روشنفکران ايرانی عرضه کند چه معيارهايی می داشت و چه کسانی را برمی گزيد. من عجالتا بر اساس همان معيار پراسپکت می توانم اين نامها را فهرست کنم: داريوش آشوری، آيدين آغداشلو، احمدرضا احمدی، عماد الدين باقی، سيمين بهبهانی، بهرام بيضايی، محمود دولت آبادی، محمد ستاری فر، عبدالکريم سروش، شهلا شرکت، محمد رضا شفيعی کدکنی، ماشاء الله شمس الواعظين،محمد قوچانی،  غلامحسين کرباسچی، هوشنگ گلشيری ( گرچه فهرست بايد به افراد زنده بپردازد)، محسن مخملباف، اکبر گنجی، عبدالله نوری، ... فعلا بيش از اين به اين فهرست نمی پردازم تا بعد که فرصت و فراغتی پيدا شود و بحث را بگسترانم. و  هم بپرسم که چرا ما ايرانی ها چنين فهرست هايی نداريم؟

و می توانم با کمی بدجنسی نامهای بسياری از مدعيان روشنفکری را از چنان فهرستی کنار بگذارم از جمله بسياری از مترجمان و مدعيان فلسفه های پست مدرن را! 


Send to    Friend's Email:
Your Email : 
 
نقد و نظر
 
پيوند  
نقد و نظر 0
چاپ کن
بفرست