:: شوخی با مرگ ديگران
:: قلمدون
:: يلدا با انار سمرقندی
:: از نياوران تا ارتکند
:: درختان دوشنبه 80 ساله شدند
:: ضدمقدس، تلويزيون و ترور
:: جمهوری عيسوی آمريکا
:: عکس: تصوير يا توهين
:: شارون مبشر صلح
:: دانی کجاست جای تو؟ خوارزم يا خجند
:: اجماع جهانی: بيزاری از جنگ و اشغال
:: ايرانيان دات کام
:: طيف رنگين صداهای آسيای ميانه
:: آواز همسايگان
:: خاتمی، انار و خلعت
:: روشنه و منوره، طراحان مد تاجيک
:: درخت های دوشنبه چقدر شبيه تابلوهای سهراب است
:: گلريزان
:: به دست شاه وشی ده که محترم دارد
:: المپياد دختران از نوع هفتم
:: تاجيکستان پاره ناشناخته تن ايران
:: شب ايران در موزه آلبرت و ويکتوريا
:: اين داغ کجا بريم؟
:: بهار در لندن
 
 
گفتگویی ویدئویی با آموزشکده توانا در باره زندگی و کنشگری  |:|   شهرآشوبی رسانه ای راه مبارزه با جمهوری اسلامی نیست  |:|   بخارا؛ رسانه نجبای ایرانی  |:|   توئیت هایی که می تواند شما را از کار بیندازد  |:|   واژه نامه کوچک مهاجرت، تبعید و آوارگی  |:|   فروغ در بریندیزی؛ برای ساخت فیلم کوتاه  |:|   قفل ارسطو، کلید حافظ، و ایمان آشوری  |:|   جامعه کلنگی یا ضعف تئوری تاریخی؟  |:|   رسانه، مرکز و پیرامون، وحدت و کثرت  |:|   تاریخ شفاهی رسانه: گفتگو با مهدی جامی  |:|   [بايگانیِ لينکدونی]
 
 
 
 

حلقه ملکوت
دفتر زمانه
سايت فيلم چرخ و فلک
خدا و انسان در گودر، لندن: اچ اند اس مدیا، 2011
ادب پهلوانی، تاریخ ادب دیرینه ایرانی از زرتشت تا اشکانیان، تهران: ققنوس، 1388
منطق الطیر رسانه های خرد
انشاالله طبقه متوسط را به خاک خواهیم سپرد
چرا استیو جابز ایرانی نبود؟
به سوی ضد-انقلاب آینده
در باره شریعت و عقلانیت
وبلاگ ایرانی: 60 هزار سردبیر
هند در هویت ایرانی
شبهای موسیقی در ریگستان سمرقند - ویدئو و عکس
از شهر خدا تا شهر دنیا
شراب نیشابور
سکس، جنسیت و عشق در ایران
زندگی خصوصی و عرصه عمومی، سوی ناگفته زندگی ایرانی
ورقی چند از تاریخ گل و گلفروشی در ایران
سیمین و شعر طلایی اش
کارت پستالهایی از تاجیکستان
سمرقند
فرهنگ تاجيک
چهره های فرهنگ تاجيک
تاجيکان از چشم دوربين
بهشت تقسيم شده
مثل نان سمرقندی
از سمرقند تا دوشنبه
هويت تاجيکی
لينکستان تاريخ ايران
Wong Kar Wai
HAWCA
Alan Sokal
Davlatmand and Whirling Tajik Dancers
The Prokudin-Gorskii Photographic Records
آرزو بر باد - پی‌دی‌اف
 




 
February 14, 2004  
آخرين عشق پيکاسو  
 
ژاکلين(Jacqueline Roque) آخرين عشق پيکاسو بود. او 27 ساله بود که با پيکاسوی 72 ساله آشنا شد. و چنان منبع الهامی برای پيکاسو شد که محصول آن در 20 سال آشنايی 400 تابلو بود. يعنی تقريبا هر ماه دو تابلو. شنيدم از امروز نمايشگاهی در پاريس اين تابلوهای عاشقانه را به نمايش گذاشته است. حيفم آمد از اين خبر بگذرم. مگر هر چند سال از اين جور اتفاقات می افتد؟ Jacqueline Roque (Picasso).jpg
Send to    Friend's Email:
Your Email : 
 
نقد و نظر

ساغر عزيز،
ممنون که به ياد من و روز نمايش فيلم بوده ای. جايت خالی بود. فيلم با استقبال گرمی روبرو شد آنهم از طرف مخاطبانی که دست چين شده بودند و همه اهل موسيقی و تئاتر و سينما. روز خوبی برای فيلم بود. اما نه برای من.

تفصيل اش را شايد جداگانه در سيبستان نوشتم.

دوستار،
مهدی

Posted by: Mehdi at February 22, 2004 1:14 AM



کاش می توانستم من هم در اولين نمايش همگانی فيلم زيبای چرخ و فلک حضور داشته باشم.

Posted by: ساغر at February 21, 2004 8:44 PM



كارهاي پيكاسو رو دوست دارم ...اما عشق را بيشتر ...

Posted by: lale at February 19, 2004 6:35 AM



ممنونم از توضیحت. متوجه شدم منظورت چه بوده.

امّا در مورد "موسسه مطالعات تاريخ معاصر ايران" يا سازمان همسويش "موسسه مطالعات و پژوهش های سياسی" زياد نياز به نکته سنجی يا اطلاعات عميق تاريخی نيست؛ کافی است که به چند مقاله در مجموعه شان مراجعه کنيد،(شانسی!) منظورم دست تان می آيد. مثلن مقاله ای که لينکش را می گذارم، راجع به غائله ی شيخ خزعل است. استدلال اين افراد مرغ پخته را هم به خنده می اندازد! به هر حال اينها شغل شان "ساختن تاريخ دولتی" است نه پالايش تاريخ.
http://www.iichs.org/archived/maghalat/khazal.html
يا اراجيفی که پيرامون سخنرانی سال 42 خمينی نوشته اند! خمينی برای اعتراض به حق رأی زنان غائله راه انداخت، آنوقت بخوانيد ببينيد چطور تاريخ را جعل کرده اند:
http://www.iichs.org/archived/maghalat/golenazz.htm

Posted by: افشين زند at February 18, 2004 3:46 AM



افشين خان زند،
من سندی رو نکردم و قصد افشاگری در باره شاه را نداشتم. آن موسسه را هم تا جايی که خلافش ثابت نشود معتبر می دانم. اين را هم می دانم که نطق رهبران سياسی را ديگران می نويسند. آنچه در آن خبر برايم جالب بود اين بود که قطبی آن سخنرانی معروف را پيش نويس کرده است. خواستم ديگران را هم در اين نکته و نه کشف شريک کنم. جالب بودنش هم برای من از آن جاست که به من نشان می دهد کسانی مثل قطبی که در هوش و ذکاوت آنها شکی نبود و منشا بسی کارهای کارستان و نوآوری ها بودند توانسته بودند به شاه بقبولانند که بايد صدای انقلاب مردم را شنيد. گرچه دير بود. اما آن لينک را بايد دليل احترام من به قطبی ارزيابی کرد تا افشاگری در باره او. کاش مثل او در آن دوره بسيار می بود. من به هوش در هر شکلی و در هر دوره ای احترام می گذارم. اميدوارم توضيح من روشنگر بوده باشد.

سيبستان

Posted by: Sibestaan at February 17, 2004 5:16 PM



نكته اي كمي بي ربط به اين يادداشت:
برایم عجيب است که شما از "موسسه مطالعات تاريخ معاصر ايران" که بنگاه جعل تاريخ و نشر اکاذيب رژيم است، سند رو می کنيد! اين به کنار،
شما به "پيش نويس متن سخنراني محمد رضا پهلوي در تاريخ 15/8/1357 به قلم رضا قطبي" به عنوان سندی تاريخی(و لابد كشفي تاريخي!) اشاره می کنيد تا ثابت کرده باشيد که سخنرانی شاه را کسی ديگر نوشته است! کاری به صحت اين مدعا ندارم، امّا نمی دانم چرا چنين موضوعی اينقدر افرادی چون شما را ذوق زده می کند؟! واقعن می پرسم؟ در تمام دنيا -تأکيد می کنم، در تمام دنيا- سخنرانی های مهم سران کشورها بارها و بارها بازبينی و اديت می شوند. نمی دانم اين موضوع چرا وقتی به شاه می رسد اينقدر گل از گل بعضی می شکفد؟ نمونه واضح و دم دستش، سخنرانی اخير جورج بوش -رئيس جمهور مهمترين کشور دنيا- در کنگره بود که ظاهرن شانزده بار اديت شده بود! اين جزو قواعد است، نه استثنا.
دوست من بهتر است من و شما سوراخ دعا را گم نکنيم.

Posted by: افشين زند at February 17, 2004 5:14 AM



این عشق که ادم به خدا رو می کنه

Posted by: bineshmoaaser at February 16, 2004 4:00 PM



سلام
عجب عشقي بوده.
يك خواهش كوچك. اميد ورام جواب بدهيد.
شما در كدام شهر زندگي مي كنيد. اندكي از حال و هواي انجا بگوييد و اينكه از محاجرت راضي هستيد و يانه.؟؟؟

حتما جواب بدهيد.

Posted by: ايران امروز at February 15, 2004 9:08 PM


 
پيوند  
نقد و نظر 8
چاپ کن
بفرست