سيبستان
http://sibestaan.malackut.org/

March 18, 2006

پايان شب سيه سپيد است

گنجی در خانه پس از شش سال- عکس از کسوف
شکر ايزد که به اقبال کله گوشه گل
نخوت باد دی و شوکت خار آخر شد

آزادی گنجی آزادی کلمه حق در برابر سلطان جائر است. آزادی زندگی است. پايان عصر انقلاب يک نفره است. پيروزی نقد همراه-با-ستايش است. پيروزی اميد است. ما همه با گنجی رشد کرديم. اين نوروز است. روز نو. اين نوروز بر همه آنها که با اين مرد دم زدند و به سلامت و آزادی او و به رنج خانواده اش انديشيدند مبارک باد! 

عکس از عکاس وبلاگستان: کسوف

پس نوشت:
1
گنجی اسطوره روزگاری است که اسطوره ای ندارد؛ علی اصغر سيدآبادی، هنوز  سيدآبادی می گويد هنوز چيز دندانگيری در باره گنجی نوشته نشده است. به نظرم اين حرف بجز توصيه به نوشتن و انتظار آن واگوی حال جمع است. شادمانی بهترين متن است. چرا؟ می ترسم بگويم و بگوييم و بگويد و گنجی را دوباره از دست بدهيم! گنجی هميشه حس و هيجان و عواطف ما را به اندازه ذهن و تحليل و مخالفت و موافقت ما برانگيخته است. همين حالا را اگر بگيريم فکر کنم کمی نياز داريم نفس راحت بکشيم. از کاری که به سامان آمد. کاری که می توانست با مرگ پوچ گنجی خاتمه يابد با زندگی پرتکاپوی او مدل تازه ای از تغيير در روش اعتراض را ثبت کرده است. او سرمايه ماست. آن را بايد حفظ می کرديم. بايد حفظ کنيم. گفتم که. همه ما -و نه فقط خودش- با او رشد کرديم. بعد هم گنجی شش سال دويده است. بگذاريم هم او هم ما کمی استراحت کنيم. دست کم تا پس از نوروز! اين روزها را به خانواده گنجی و خانواده های خودمان ببخشيم و فراغتی و کتابی و گوشه چمنی و دستمان رسيد يار نازک-بدنی! 

2 مردی که هميشه لبخند می زند، اين هم عکس های جديد گنجی باز هم از کسوف  (قامت اش مثل قلم نی باريک شده است)

3 گنجی شش سال پيش، عکس های نادر داوودی، ايرانيان

4 آرشيو خبرهای گنجی را هم در ايرانيان از دست ندهيد.
تمام حقوق اين صفحه براي نويسنده محفوظ است