سيبستان
http://sibestaan.malackut.org/

May 19, 2005

وطن ام مثل نسيم می رود شهر به شهر

راستش را بگويم هنوز در خمار کانادا يم. نه به خاطر زيبايی و طبيعت وحشی اش يا آرامی و بی آزاری اش يا رفاه و پهناوری اش و بسيار چيزهای خوب ديگر اين کشور دوست داشتنی بلکه برای اينکه در آنجا به تهران نزديک بودم و به همه خوبی های گمشده وطن ام. ايرانی مهاجر در کانادا نخبه همه چيزهای محبوب وطن را گرد خود جمع کرده است. چيزهايی که در وطن بين آنهمه آشوب بی معنا و تنش بيهوده و بی نظمی بی سرانجام و احساس بد و رفتار نادلپسند و گره بر-گلو-افتاده و حرف خردمندان ناشنيده-مانده ديده نمی شود. من می توانم برای کانادا مثل ايران دلتنگ شوم.

بعد از نزديک به ده سال خمار ايران از سرم نرفته است. هر جا رفته ام و پسنديده ام بويی از ايران داشته است. هر جا هم که باشم بوی وطن ام را می شمم که تا از خاک و فرهنگ و تاريخ و زبان من چه نشان دارد. با سعدی می توانم به دمشق يا ليبی روم يا با حافظ به ترکان طراز مهر ورزم. خط فارسی اويغورهای اورومچی و کاشغر پل آشنايی من با آنهاست و رقص شش مقام ازبکان مرا به دربارهای افسانه های دور می برد. در خاک پنجکنت واژه های رودکی ريخته است و خرابه هاش بوی سياوش دارد و رود زرافشان با طنينی اساطيری در عميق ترين دره های تاريخ من جاری است. مصر پر از واژگان زبان من است و زبان روسی مانندگی های شگفت به فارسی می برد. پراگ هم خيابان "کوه نور" دارد و کلوچه را کلاچه می گويد.

حالا در خيابانهای اروپا و آمريکا نيز ياد وطن من پراکنده است. و جوانان وطن من. من از اينکه عطر ايران را در کوچه های غريبه می شمم لذتی محزون می برم. شاد می شوم که ايرانيان از وطن خود و يادمانهاش دست نشسته اند و غمگين می شوم که آرامشی که از آن برخوردارند چرا در ايران نيست. من کلاه ام را به احترام ايرانيان کانادا بر می دارم. آنها به من نشان دادند که ايرانی ماندن و درک بی تناقضی از خود و جهان مدرن داشتن ممکن است. هميشه فکر کرده ام که مهاجران چه سهمی در سرنوشت سرزمين مادری خواهند داشت. بعد از کانادا مطمئن شدم که آنها گم نخواهند شد. پيوند عميقی که با ايران دارند و ريشه ای که در خارج ايران می دوانند بسيار چيزها را تغيير خواهد داد.    

برای يادداشت های کانادا نگاه کنيد به:
آوريل با ايرانيان کانادا
نشانه های ايرانی در زندگی مهاجران
گپ و قهوه با وبلاگ نويسان تورنتو
تمام حقوق اين صفحه براي نويسنده محفوظ است